Kerstnacht (2005)

Vanavond zijn wij allemaal uitgenodigd
om mee op te stappen in die stoet van herders,
van kleine mensen, van eenvoudigen,
die op weg zijn naar de stal:
de plaats waar Gods Liefde onder ons komt wonen.

Voor wie goed toekijkt, gebeuren er wondere dingen…
Er wordt licht aangestoken in onze koude duisternis…
Een kindje wordt geboren in onze oude mensenwereld…
Er klinkt een goddelijk vredeslied over onze aarde,
die kreunt onder oorlog en geweld…

Dat goddelijke lied verkondigt
dat alles anders zal worden…!!!
Gods liefde komt zichtbaar en tastbaar
onder ons wonen…!!!

Het wondere is dat God niet komt
als een machtige heerser,
maar als een teder kind
dat Zijn armen uitreikt naar ons…
Zo is onze God…!!!

Met Kerstmis laat Hij ons
nog het méést van al aanvoelen
dat Hij ons niet dwingt…
Dat Hij ons geen schrik wil aanjagen…
Dat Hij ons niet wil domineren…

Kwestbaar et zachtjes als een kind,
doet God een beroep op onze liefde…
Een pasgeboren kindje is nu éénmaal hulpeloos en zwak.
Een kind kan mensen niet dwingen tot iets.

Elk kind heeft het ongelooflijke, fantastische vermogen,
om mensen tot liefde uit te nodigen
gewoon door er te zijn.

Je moet maar eens kijken naar de gezichten van mensen
die rond een wiegje staan:
ouders, grootouders, familie,
peter en meter, buren en vrienden…

In al zijn hulpeloosheid kan een kindje
bij hen een warme liefde wekken…
Misschien is het daarom dat God ervoor kiest
om als een kind geboren te worden…
Wij, grote mensen,
hebben er soms moeite mee om zo’n God te aanvaarden.
Wij zouden liever een God hebben
die alles eens ondersteboven gooit…
Die een wereld maakt zonder oorlogen, zonder haat…

Soms dromen wij van zo’n God.
Maar zo’n God zou een dwingende albeheerser zijn.
En wij , mensen, zouden dan niets te zeggen hebhen.
Wat wij doen, wie wij zijn, wat wij voelen,
de keuzes die wij maken:
dat zou dan allemaal om het even zijn…

Onze God die geboren wordt als een weerloos kind,
is het duidelijkste teken
dat Hij voor ons uitnodiging tot liefde wil zijn…
Die niet dwingt …
Die niet verplicht…

In Jezus is God uitnodiging
tot vrije en liefdevolle overgave…

Wie zijn hart laat raken door Gods uitnodiging,
wie begeesterd geraakt door Gods liefde,
die is plots in staat
om mensen rondom hem te beminnen…

Wie zich laat raken en genezen
door Gods tedere zachtheid
die zal ook meewerken
aan de vermenselijking van onze wereld…
In Gods naam…

En zó kan Gods Rijk groeien op aarde…
God verlangt van ons vooral méér vrede…
Méér vrede in ons gezin…,
méér vrede in onze familie…,
op ons werk…,
in onze vriendenkring…

Méér vrede, méér tederheid en méér vergevingsgezindheid
tegenover de mensen met wie wij dagelijks samenleven.
Het verwondert ons dat God vandaag
niet op de éérste plaats de groten van de aarde aanspreekt,
de machtigen, de industriëlen,
de invloedrijken van onze wereld,
zij die in de paleizen wonen.

Neen, het is het hart van eenvoudige mensen
dat wordt aangesproken…
En het minste wat wij kunnen zeggen
is dat ons eigen hart zéker geen kraaknet paleis is…!!!

Ons hart gelijkt eerder op een arme stal…
Het is er niet overal even proper
en er zijn duistere hoekjes…
Er zijn plaatsen waar het licht niet altijd schijnt…

Maar het merkwaardige is nu
dat God juist dáár, en nérgens ánders,
in óns hart, zoals het nu vandaag is,
wil geboren worden…!!!

Goede mensen,
God laat ons niet aan ons eigen lot over.
Hij laat ons niet voortploeteren in het duister.
In het kind Jezus laat God zijn Licht over ons schijnen:
het Licht van Zijn Liefde.

Wij hebben de vrije keuze om al dan niet
dankbaar te zijn voor dit teken…

Laten wij vanavond ernstig overwegen
om de Liefde méér kansen te geven
in onze wereld.
Laten wij met een gerust hart
vertrouwen hebben in de liefde.

Mogen wij vandaag vervuld worden
van die deugddoende vrede van het Kind Jezus.

In Hem herkennen wij
hoe God onder de mensen wil zijn:
kwetsbaar als een kind.
Laten wij God opnemen in ons hart,
zachtjes en teder,
zoals Maria Jezus in haar armen nam…!!!

Ik wens jullie allemaal een zalig Kerstfeest!