Kerstmis (2004)

Tegenwoordig kijken de mensen op naar de architect, naar de binnenhuisarchitect, naar de décorateur, alsof die mensen de sleutel van hun geluk in hun handen hebben.

Elke televisiezender zorgt er voor dat ze een programma hebben waarin ze op één of andere wijze een droomwoning kunnen voorstellen. In een recordtijd wordt een doodgewone woning omgetoverd in iets dat nog nooit gezien is. De gelukkige bezitters staan dan een ogenblik aan de grond genageld van bewondering en verrassing.

Wonen is een kunst geworden.

Kent God daar ook iets van ? Waarschijnlijk wel, als je ziet hoe hij de zwaluw haar nest laat bouwen, hoe hij de bijen en de mieren laat omspringen met ruimte. Dan zal Hij ook wel iets te vertellen hebben over de kunst van het menselijk wonen?

Daarvoor zette Hij een meesterlijk scenario op. Hij weeft zijn bestaan naadloos aan het onze en in die kleine, gewone mensen die niet aan onderdak geraken en aangewezen zijn op het open veld, op een stal van niemendal, laat Hij ons zien waar het op aan komt.

De kunst van het wonen zit van binnen. Zit hem niet in de kleurencombinatie of in de laatste nieuwe materialen. De kunst van het wonen zit hem in de ogen en in het hart. Daarmee bouw je een huis, een onderdak voor mekaar.

Het huis dat met liefde is vervuld, dat is het droomhuis dat God elke mens wil aanbevelen. In dat kind van Bethlehem zien we reeds de volwassen man die zal zeggen: Komt allen tot mij die uitgeput zijt en onder lasten gebukt gaat en Ik zal u rust en verlichting schenken.

Dat droomhuis van god heeft ook een maatschappelijke dimensie. God heeft de mens niet gemaakt om haveloos en dakloos door het leven te gaan. Geen mens is gemaakt om zonder vaste stek rond te dwalen in de nameloosheid van een stad. En geen kind mag geboren worden in een stal.

Dat we van het wonen een cultuur hebben gemaakt is een fantastische vooruitgang, maar dat moet ons juist aanzetten om er alle mensen aan te laten deelnemen.

Zijn levenskunst willen verstaan is een andere wind doen waaien in onze huizen en in onze samenleving.