ELKAAR BEMINNEN, ZOALS JEZUS ONS BEMINT
Het nieuwe van Jezus’ gebod bestaat er niet zozeer in dat christenen mensen zijn die iedereen graag willen zien, een soort ruime, universele liefde dus. Het nieuwe bestaat erin dat wij diegenen, met wie wij verbonden leven, leren liefhebben zoals Hij ons heeft liefgehad, dat wij dus beminnen naar Zijn maat, met Zijn intensiteit, op Zijn manier. Wat zou dat kunnen betekenen: Eerst en vooral is christelijke liefde gebaseerd op diepe dankbaarheid. Elk gebed van Jezus begon vanuit de dankbaarheid tegenover Zijn God en Vader. Wij geven waarschijnlijk reeds veel van onszelf, maar wij ervaren wel dat wij nog veel meer krijgen. Eigenlijk voelen wij ons overstelpt door zoveel genade, zodat wij ons soms afvragen: waar hebben wij die liefde toch verdiend? Wij hebben die niet verdiend. Wij krijgen die zomaar, gratis voor niets. Wij zijn dan ook onmetelijk dankbaar voor het gratis geschenk van Gods liefde, en die geeft ons de kracht om zelf lief te hebben. Het tegenovergestelde van dankbaarheid is veeleisendheid. Christenen proberen niet veeleisend te zijn tegenover anderen, maar vooral dankbaar te zijn. Christelijk liefhebben wil ook zeggen: bewonderen en vergeven. Als wij oppervlakkig kijken, dan merken wij vooral fouten, tekorten en gebreken. Maar echte liefde ziet meer in de andere, kijkt doorheen de zwakheden en bespeurt de nieuwe mogelijkheden voor de toekomst, ook al zijn die nu nog niet zichtbaar. Zo’n liefde bewondert uiteindelijk de andere, omdat hij een kind van God is, dwz. beminnenswaardig uit zichzelf, a priori de moeite waard om graag gezien te worden. Veel vergeven en veel bewonderen. Christelijke liefde veronderstelt geloof in kleine tekens en is niet spectaculair. Het zijn de kleine stappen en gebaren die het doen. Liefde drukken wij niet uit met grote, dure cadeaus. Een heel eenvoudig teken op
een goed gekozen moment, zo natuurlijk mogelijk, kan het best de meest intense gevoelens uitdrukken. Tederheid is altijd broos. Maar wij hebben vertrouwen dat de andere sterk genoeg is om het broze teken naar waarde te schatten en te beschermen. Geen spectakel, maar fijne symbolen. Christelijk liefhebben is meer dan een gevoelen. Het is vooral een keuze. Sommige jongeren denken dat alles spontaan moet gaan. Wat niet spontaan opkomt uit het hart, lijkt hen niet echt, artificieel. Liefde kan natuurlijk niet ontstaan zonder dat spontaan aantrekkelijk gevoel. Maar als de liefde groeit, een crisis doormaakt en re