Familie van God, familie van elke mensen

Deze zondag willen wij vieren in familieverband. Allereerst gedenken wij, dat Jezus, onze Heer, zoals de meeste mensen, in de wereld binnen is gekomen, in familieverband. Dat gaat zo bij de meeste mensen. Maar helaas, niet ieder kind ervaart het geluk van een goed gezin, de bescherming van een vader en moeder. Als je dat geluk wel gekend hebt en met dankbaarheid kunt terugkijken op een gelukkige jeugd, zal dat een grote invloed hebben op je latere leven. Je beseft dat je ouders je niet alleen ter wereld hebben gebracht, maar jou ook hebben geleerd hoe te lopen, te praten, te eten, hoe je te gedragen. En ze leerden je ook te geloven, te bidden. Ze leerden je door hun voorbeeld, hoe je rechtvaardig kunt zijn en goed voor mensen, die het minder hebben. Het doet goed daaraan terug te denken. Maar ook de ouders, wier kinderen de deur uit zijn, kunnen waarderen, waarde en eer geven aan het gezinsleven, dat voorbij is, waarin kinderen zijn opgegroeid en hun eigen zelfstandigheid hebben gevonden.
Al deze mensen kunnen bedenken: een gezin is een plaats waar je op adem komt. De maatschappij van vandaag is vaak complex, technisch, zakelijk, hard, opgejaagd, onrustig, gespannen. Gelukkig heb je dan een plaats om te herademen. Van inspanning tot ontspanning komen. Je hebt een thuis, en dat is niet alleen een huis, het zijn mensen, die er voor jou zijn, je familie vormen. Ze laten je niet verloren lopen, maar houden je in het oog.
In een gezin leer je omgaan met je gevoelens, uitspreken wat je bezighoudt. Iedere mens heeft gevoelens. Maar niet altijd en niet tegen iedereen spreek je ze uit. We hebben helaas te lang geleefd in een tijd, waarin het uitspreken van gevoelens taboe was. Als je meegaat in dat verzwijgen van je innerlijk, ga je grof en lomp wor-den. Slechts mensen, die geduld hebben met elkaar en bij elkaar veilig zijn, nodigen de anderen stilletjes uit, ’er maar mee voor de dag te komen’.
In een goed gezin leer je verwondering beoefenen. Verwondering om de natuur, om alles wat er is. Mensen, die geleerd hebben zich te verwonderen, Ieren levenskunst.
Ze worden oplettend en dankbaar. Vinden niet alles vanzelfsprekend, zien hun omgeving steeds weer met nieuwe ogen. Ze kunnen door de vingers zien, vergeving schenken, omdat ze weten dat ze zelf ook zo zijn. Gezinsmensen, die geleerd heb-ben zich te verwonderen, stellen zich niet gemakkelijk boven hun medemensen, maar kunnen van elkaar genieten. Er zijn veel voordelen aan een goed gezin. Maar niet iedereen heeft dat geluk gekend. Veel kinderen moeten zeggen: ik heb het alleen moeten uitzoeken, zonder een lieve moeder en een voorgaande vader. Of ze komen uit een gebroken huwelijk, waarin de strijd tussen vader en moeder aan de orde van de dag was. Statistieken tonen aan dat het gezinsleven in onze tijd warmer en hartelijker is, en er tegelijkertijd steeds meer huwelijken stuk lopen. Ook wordt duidelijk dat veel mensen andere vormen van samenleven gaan uitproberen, aangepast aan andere behoeften. Moeders, die wél voor kinderen willen zorgen, maar zonder een man. Vrienden en vriendinnen die in liefde samen willen leven en als zodanig de zorg voor kinderen op zich willen nemen. Al deze mensen wijzen ons ook op de onvolkomenheid van veel gezinslevens en op de creativiteit van de liefde.
Ook in onze heilige familie is, blijkens de evangelieverhalen, een en ander gebeurd aan misverstand en verwijdering. Jezus raakt zoek en er gaan verwijten over en weer. Op verschillende plaatsen in de evangelies schemert onbegrip door tussen Jezus en Zijn familie.
Wie alleen maar romantische opvattingen heeft over de heilige familie, Jezus, Maria en jozef, doet de werkelijkheid te kort. Ook zij hebben hun moeilijkheden gekend en ze zijn er doorheen gekomen. Ze hebben geworsteld en zijn boven gekomen. En daarin staan ze dicht bij ons. Een gezin is niet zomaar echt en hecht.
Op een dag zegt Jezus tot de mensen die naar Hem luisteren: mijn vader en mijn moeder, mijn broers en zusters zijn zij, die met Mij de wil van God trachten te doen. Met andere woorden: mijn gezin, waarin Ik leef, is niet alleen de heilige familie van Nazaret, maar alle mensen van goede wil. Of nóg met andere woorden: je bent niet alleen familie van God, je bent ook familie van elke andere mens, zoals Jezus van Nazaret. In het goede gezin leer je de minirelaties, die je vervolgens nodig hebt in de maxirelaties met God en deze wereld. Om deze relaties gaat het. Goede gezinnen kunnen daarbij helpen!