Zevenmaal getrouwd geweest

Ooit heb ik een huwelijk ingezegend en deze tekst van Lucas was de evangelielezing. Ik vond dat heel vreemd en hun uitleg was nog veel vreemder: wij zijn thuis met zeven kinderen!!! Alleen het getal zeven was dus het motief. Dat kan dus niet en dat heb ik hun ook gezegd. Op de dag van het begin meteen zeggen, dat het wel zeven keer kan herbeginnen. Dat kan inderdaad niet. Nu, ze werden inderdaad niet voor eeuwig verbonden want een paar jaar later waren ze al uiteen… Hopelijk doen ze dat geen zeven keer.

De vraag van Lucas is een vraag met een dubbele bodem. De Sadduceeërs geloofden niet in verrijzenis. Dat deden de Farizeeërs wel. Bovendien was er vanuit het Oude Testament de vloek die rustte op een onvruchtbaar huwelijk. De vruchtbaarheid van het huwelijk was een ‘goddelijke’ must. Nakomelingschap was een zegen, geen nakomelingschap was een vloek. Voor de Farizeeërs was dat een wet met een zekere speling, want het gehuwd zijn was niet het laatste. Voor de Sadduceeërs eindigde daarmee alles. Voor hen was de kring van hun redenering gesloten. De wet was wel formeel; een onvruchtbare vrouw, dat kan niet. Altijd was er iemand voorzien die voor toekomst moest zorgen. Ze noemden dat een ‘losser’. Altijd was er een verwante die voor kroost moest zorgen.

Daarmee wordt de vraag van het verhaal duidelijk: als de vrouw zevenmaal trouwt en zevenmaal kinderloos blijft, van wie zal ze in de hemel de echtgenote zijn?

Voor Jezus is dat een dubbel lastige vraag. Aan de ene kant moet hij de oude traditie redden en… hij moest iets zeggen over de verrijzenis, over het toekomstige leven. De vraag van het huwelijk is daarbij secundair.

Het treft me, dat Jezus hier handig is. Hij zegt niets wat tegen de traditie in gaat, maar vooral, hij zegt iets over de verrijzenis.

Wat zegt hij eigenlijk? In wezen zegt hij, dat de plicht tot vruchtbaarheid wel juist kan zijn, maar vooral, dat het in het Rijk Gods om iets anders gaat. Het is alsof hij zucht bij deze vraag: denkt u werkelijk, dat het huwelijk en de vruchtbaarheid het eerste en het laatste is in het Koninkrijk van God? Dat dit het eerste en het laatste is in het leven?

Het huwelijk is voor de aarde. Wij zouden zeggen, dat het een natuurlijke aangelegenheid is. Zo gaat het leven op aarde verder. Daarom is het ook goed. Maar als we denken, dat het huwelijk en kinderen hebben het hoogste en laatste goed is, dan hebben we van God nog niet Zijn hoogste en laatste gave begrepen. Alsof Hij voor mensen alleen maar dat in petto heeft! Als we zo denken, staan we nog ver van het Koninkrijk Gods.

Op dat punt zijn vele mensen nog Sadduceeërs…