30e zondag door het jaar C (2007)

Lieve en goede mensen bij ons aanwezig in de verbondenheid van Woord en Brood,

Als je het evangelie van vandaag wat te snel en wat te ondoordacht zou lezen krijg je de indruk dat Jezus de mensen indeelt in twee categorieën.
De goeden en de slechten.
Diegene die we moeten veroordelen en de anderen die we moeten loven en prijzen. Maar zo eenvoudig is dat wel niet. En dat is Jezus zijn bedoeling zeker niet geweest.

Als ik dat evangelie lees en erover nadenk dan kom ik nogal eens bij mezelf terecht.

Dan ontdek ik in mezelf een donkere, maar ook een zonnekant. Zoals trouwens in ieder van ons heel veel goeds zit maar dat we ook wel eens wat minder goede momenten hebben.

En verkeerd is dat niet.
Alleen als je voor jezelf niet kunt en niet durft toegeven dat er dingen zijn waaraan nog wat moet gewerkt worden. Dat er altijd wel iets is waaraan moet bijgeschaafd worden.

En erg is dat niet.
Ook het leven heeft zijn dag en nacht … zijn licht en donkerte … .
Alleen zou het zonde zijn indien we het licht dat God ons gunt en geeft ook niet zouden gebruiken om door de nacht heen te komen. Om de moeilijkste momenten van ons leven te boven te komen.

Daarin ligt ons fout.
Dat we onszelf niet aanvaarden in de kleinheid van het bestaan.

Dimitri van Toren, een Nederlandse kleinkunstenaar, zong eens:

Er huist in mij,
een dubbele hij
en als de een boven water komt
dan schuift hij die ander voorbij.

Sommige schrijvers spreken over het licht en de schaduw die in elk mens aanwezig is. De drang naar het goede maar ook het kwade dat ook in ons aanwezig is.

Rembrandt de schilder uit de 17 eeuw is bekend geworden omdat hij in heel wat van zijn schilderijen speelde met de tegenstelling tussen licht en schaduw. Voor hem het symbool van de tegenstelling tussen goed en kwaad.

In elk van ons zijn er heldere en duistere momenten.
Momenten van helder licht, maar ook momenten van diepe duisternis.

En ik denk dat we over onze heldere momenten terecht fier mogen zijn. Dat we God mogen in de ogen kijken en zijn dankbaarheid in ontvangst mogen nemen.

Maar evengoed moeten we het aandurven om onze kleinheid en beperktheid voor zijn voeten neer te leggen. Ons vergissen en falen aan Hem toe te vertrouwen en, zoals het kinderen betaamt, ons onvermogen erkenen en herkennen en Hem te vragen om weer met ons mee te gaan;

Wat leert ons deze lezing nu eigenlijk?
Wat kunnen en mogen we meenemen voor straks en morgen.

Ik denk dat we vooral twee dingen goed moeten onthouden:

Een: dat we ons bewust zouden zijn dat in elk van ons een goede, een heel goede, maar ook een minder goede kant bestaat.
Niemand is echt heel goed en niemand echt heel slecht.

En twee: hoe en wie we ook zijn dat we altijd naar onze God kunnen komen en dat Hij ons glimlachend zal aankijken en bemoedigen, maar nooit zal oordelen, laat staan veroordelen.

En vandaag, vanuit die verbondenheid, mogen wij ook zijn aanwezigheid vieren.
Laat ons zo … met ons goed en kwaad … maar zeker met onze goede bedoelingen samen zijn en de maaltijd van liefde en verzoening vieren.

Amen