Dankbaarheid ligt niet voor de hand. De tv-reclame maakt er in ieder geval geen reclame voor. De tv-reclame weet wel van dingen die nodig zijn voor onze gezondheid, en wat wij nodig hebben voor onze broodnodige rust. Zij weet wat de lekkerste slankmaker is. Maar dat dankbaarheid zo goed is voor hart en bloedvaten, dat dankbaarheid onze huid jong houdt, en voortijdige rimpels wegstrijkt, dat dankbaarheid ons een hartinfarct kan besparen, en ons tot mooie mensen maakt, en zeker tot gelukkige mensen, dat dankbaarheid geluk verspreidt beter dan de meest milieuvriendelijke spuitbus, en de lucht zuivert, beter dan de beste toiletspray, is minder bekend. En toch is het zo, dat wij door kunnen leven, gelukkig door kunnen leven omdat er dankbare mensen zijn gekomen in ons leven, die niet meer weg te denken zijn. Wij zijn nergens zo dankbaar voor als voor dankbaarheid.
Mijn hoofd heeft een geheugen. Ik onthoud ermee wat anderen mij misdeden. En in onze beste ogenblikken zeggen we dan: ‘Vergeven wil ik het wel, maar vergeten kan ik het niet’. Dat is het geheugen van mijn hoofd. Maar ook het hart heeft een geheugen. Dat onthoudt wat anderen voor mij deden, wat anderen voor mij betekenden. Dat hoeft niets te vergeven en niets te vergeten, want dankbaarheid is het geheugen van ons hart. Nu is het zo dat die twee geheugens - zonder dat wij het weten - vaak met elkaar in de clinch liggen. Het geheugen van het hart verliest het dan bijna altijd.
Een voorbeeldje. Iemand is jaren goed voor je geweest. Je hebt ervan genoten. Je kreeg geld, hartelijkheid, tijd. En je bent dankbaar. Het geheugen van het hart. Maar plotseling stelt zo iemand je een keer teleur. Allicht stelt zo iemand je een keer teleur. Wat wil je? Dat kan toch niet anders? Onmiddellijk wordt dan het geheugen van je hart tot zwijgen gebracht. Alles van die vele jaren telt niet meer. Alleen dat laatste, die teleurstelling, telt nog. Je eist excuses. Die ander moet en zal op de knieën. En toch… als je even kans gaf aan het geheugen van je hart, zou je zelf door de knieën gaan en zeggen: ‘Dankjewel’. En daarmee zou het je geheugen van je hart een geweldige overwinning hebben behaald op het geheugen van je verstand. En dat zou goed en gezond zijn voor ons en voor die ander.