23e zondag door het jaar C - 2004

“Niemand van u kan mijn leerling zijn
als hij zich niet losmaakt van al wat hij bezit”.
Deze vééleisende en rádicale woorden van Jezus
maken indruk.
Jezus richt zich hierbij tot de grote massa
die Hem aan het volgen was.
Hij richt zich hierbij tot ieder van ons.

Jezus maakt de onthechting van alle bezit
tot een onmisbare voorwaarde om Hem te volgen!
Je kan je afvragen
waarom Jezus deze voorwaarde stelt…
Voor wie Hem volgt,
is Jezus zélf de voornaamste rijkdom van zijn bestaan.
Hij is de échte schat!
Daarom nodigt Hij ons uit
om alles wat wij “hebben” opzij te zetten:
om alle idolen die zijn plaats zouden kunnen innemen
aan de kant te schuiven.
Hij wil dat wij vrij zijn…!
Dat ons hart vrij is
van elke gehechtheid en elke bekommernis,
zodat wij Hem wérkelijk met héél ons hart,
met héél onze ziel en ál onze krachten kunnen volgen.

Christen-zijn kan je dus niet beperken
tot een halve dag in de week:
christen ben je áltijd, of je bent het niét.
Je christen-zijn kan je niet beperken
tot een bepaald stuk van je leven…
Je kan ook niet dééltijds christen zijn…!!!
Je bent christen in alles of je bent het niet…!!!

En als er dingen zijn
waarmee je je christen-zijn niet kunt combineren,
dan moet je die dingen laten wijken,
zeker als het materiële goederen zijn,
maar ook als het je vader of moeder is.

Laten wij bereid zijn om alles opzij te zetten
als het de éérste plaats zou kunnen innemen in ons hart. Jezus volgen kan niet samengaan met hebzucht,
kan niet samengaan met overdreven genieten van rijkdom, noch met buitensporig streven naar gemak en zekerheden. Jezus vraagt ons om hiervan afstand te doen,
opdat wij ons hart zouden kunnen openstellen
voor de anderen,
opdat wij onze naaste
zouden kunnen onthalen en beminnen als onszelf.
Afstand doen van onze bezittingen
beschermt ons tegen gierigheid
en tegen onverschilligheid tegenover de armen.

De eenvoudigste manier om zich te “onthechten”
is “geven”.
Aan God geven:
door te beminnen,
door Hem ons leven aan te bieden
opdat Hij het zou gebruiken zoals Hij wil,
door bereid te zijn om zijn wil te doen.
Aan onze naaste geven:
door onze broers en zusters lief te hebben,
door bereid te zijn om alles op het spel te zetten voor hen, zoals Jezus dat doet.

Ook al lijkt het niet zo,
wij hebben héél véél rijkdommen die wij kunnen delen:
wij kunnen genegenheid schenken,
wij kunnen vreugde delen,
wij kunnen vriendelijkheid tonen,
wij kunnen onze tijd
ter beschikking stellen van de anderen,
wij kunnen ons gebed delen e
n onze innerlijke rijkdommen…

En misschien kunnen wij ook voorwerpen delen:
boeken, kleren, meubels, voertuigen, geld…
Sommigen onder u zullen zeggen:
“Maar dat kan later misschien nog
voor onszelf van pas komen…”.
Ja, jullie hebben gelijk.
Alles kan voor onszelf later nog van pas komen…
Maar terwijl wij zo redeneren
maken wij in ons hart plaats voor een gevaarlijke idool: onze eigen materiële behoefte.
Laten wij proberen alléén het noodzakelijke te bewaren. Laten wij opletten om Jezus niet te verliezen
voor een som geld die wij opzij gelegd hebben
of voor iets wat wij kunnen missen.

Maar Jezus stelt een tweede voorwaarde
aan zijn volgelingen:
“Als iemand zijn kruis niet draagt en Mij volgt,
kan hij mijn leerling niet zijn.”

Wie Jezus volgt mag zich aan het lijden verwachten.
Jezus zegt niet dat de leerling het kruis moet opzoeken, of naar het kruis moet verlangen.
Maar áls het kruis zich aandient in ons leven,
dan verwacht Jezus dat wij het opnemen en dragen,
dat wij er niet voor op de vlucht slaan.
Elk van ons maakt vroeg of laat kennis met het lijden:
het verlies van werk, de dood van een geliefde,
ziekte, financiële tegenslag,
een relatie die verbroken wordt, e
en droom die uitéénspat…
Het kruis kan zovele gedaanten aannemen!!!

Jezus heeft ons zó innig lief gehad,
dat hij ál ons lijden begrijpt…!!!
Met hart en ziel heeft Jezus héél zijn leven gevochten
voor vrede en gerechtigheid voor ons.
Hij heeft het lijden doorstaan…
Hij heeft het verraad doorstaan…
Hij heeft de dood doorstaan…
Als het uur der waarheid gekomen is
mag ook de leerling niet twijfelen, niet wanhopen…
Hij mag hierbij rekenen
op de nabijheid en de liefdevolle steun van Christus…!!!

Ons vrij maken voor Jezus,
ons kruis dragen mét Jezus,
onze goederen delen:
dát is de radicale oproep
die het evangelie vandaag tot ons richt.

Maar voor “alles” wat wij leerlingen verliezen,
is er “alles” wat wij ervoor in de plaats ktijgen
en dat onschatbaar veel kostbaarder is:
onze relatie met Jezus zelf,
onze relatie met God zelf…!!!

En wij mogen er zéker van zijn
dat wijzelf erbij zullen winnen,
want in plaats van het weinige of vele
dat wij gegeven hebben,
zullen wij de vólheid van de vreugde
en de gemeenschap met God vinden:
Hij die is de Vader, de Zoon en de Geest.
Dan zullen wij échte volgelingen worden
tot in de eeuwigheid.