16e zondag door het jaar C - 2004

Op weg naar Jeruzalem,
gaat Jezus op bezoek bij Martha en Maria,
de twee zusters van zijn vriend Lazarus.
Het evangelie zegt uitdrukkelijk
dat Jezus héél veel van hen hield.
En deze liefde is wederkerig…
Martha en Maria ontvangen Jezus in volle gastvrijheid…

Maar, zoals vaak, gelijken de twee zussen niet op elkaar.
Hun genegenheid voor Jezus
drukt zich uit op een verschillende manier.
Martha, de oudste,
is de verantwoordelijke voor het huishouden.
Zij wordt altijd op de eer­ste plaats genoemd.
Zij is het die Jezus verwelkomt.
Zij voelt zich verantwoordelijk voor de receptie.
Actief, ijverig, druk bezig,
laat zij zich helemaal in beslag nemen door haar vele werk.
En deze drukke werkzaamheden
zijn háár geschenk aan Jezus…

Maria, de jongste,
wordt altijd op de tweede plaats genoemd.
Geboeid door de woor­den van Jezus
is zij gaan neerzitten aan zijn voeten.
Onbekommerd en gelukkig omdat zij daar mag blijven…
“Aan iemands voeten zitten” is een oude Joods uitdrukking
waarmee bedoeld wordt
“in de leer gaan bij iemand”, ’leerling zijn van’.
Jezus en Maria zitten niet zomaar te kletsen.
Jezus geeft onderricht aan zijn leerlinge Maria.
En haar geschenk aan Jezus
is haar liefdevolle aanwezigheid
en haar intense luisterbereidheid…

Tot hiertoe verloopt alles van een leien dakje.
Maar Martha wordt ongeduldig.
Zij zou liever zien dat Jezus aan Maria beveelt
te helpen met het vele werk.
En dan komt het verrassende antwoord van Jezus:
“Martha, Martha,
wat maak je je bezorgd en druk om vele dingen.
Slechts één ding is nodig!”

Jezus waardeert de goede zorgen van Martha.
Maar Zijn honger en dorst zijn helemaal niet gericht
op wat zij te bieden heeft.
Hij heeft een andere honger en dorst.
Hij heeft honger en dorst naar iemand
die naar hem luistert als hij het over God heeft…
Naar iemand die de moeite doet om Hem te begrijpen…

En het is Maria, die aan zijn voeten zit,
die zijn echte honger en dorst lest,
alleen maar door er te zijn en naar Hem te luisteren.
Zij neemt zijn Woorden in haar op…
“Maria heeft het beste deel gekozen
en het zal haar niet ontnomen worden…”

Die tegenstelling tussen de zussen Martha en Maria
zou je ook kunnen omschrijven door te zeggen:
Martha ontving Jezus in haar huis,
maar Maria ontving Jezus in haar hart.
En dan is het niet moeilijk om te begrijpen
waar Jezus de voorkeur aan geeft.
Eigenlijk zegt Jezus tegen Martha:
“Pas op met je drukke bezig zijn,
want ééns zal dat allemaal uit je handen wegvallen
en je zult het énige noodzákelijke
niet ééns opgemerkt hebben…!!!”

Goede mensen,
denk nu vooral niet dat de goede zorgen
en het hartelijk onthaal van Martha worden afgekeurd.
Maar het betekent wel dat het “vele werken”
het allernoodzakelijkste niet in de weg mag staan:
namelijk het stil maken om Gods Woord te beluisteren…,
tijd en ruimte vrij maken in ons hart
om de boodschap van Jezus te ontvangen…

Eigenlijk zijn wij allemaal zoals de zussen van Lazarus…
Maar van nature zijn wij wel méér zoals Martha.
Maria laat ons zien dat elke gastvrijheid
uiteindelijk de ontmoeting met God op het oog heeft.
Van Maria mogen wij vandaag leren
om God welkom te heten
en om hier vandaag in het huis van God,
zoals Maria, te luisteren naar Gods boodschap.

Jezus wil dat wij zijn boodschap
in ons leven een plaats geven…,
dat we die boodschap doen groeien en verdiepen…

Hij wil dat wij ons geloof blijven voeden
aan wat Hij ons stééds opnieuw en altijd wéér
te zeggen heeft.
Daarom is het goed om zoals Maria,
af en toe te stoppen met het vele werken…
Om af en toe de tijd te vergeten
en dicht bij Jezus te blijven,
zich in Hem te verdiepen,
in Hem de rust te vinden…
Om moed te put­ten uit zijn blik,
om gevoed te worden door Zijn Woord.
Kortom: om Hem te ontvangen in ons hart…

Martha en andere drukdoeners
hebben geen tijd voor geloofsverdieping
omdat ze er geen tijd voor maken.
Daarom roept Jezus hen op:
“Kom, mensen, ga nu eindelijk eens stilzitten,
hier aan mijn voeten, en luister nu eens naar mij…
Ik heb jullie al zo vaak willen toespreken.
Maar jullie geven mij de kans niet met jullie bezig zijn…”

Goede mensen,
in deze vakantietijd waar alles vanzelf wat rustiger wordt,
wens ik van harte dat jullie allen
de ontmoeting met onze levende God
in stilte en rust mogen ervaren.

Want het allerbelangrijkste voor ons leven is:
onze bewust doorleef­de relatie
met Hij die onze Schepper is,
met Hij die onze levengevende God is.
Wat wij in déze relatie mogen beleven
zal nooit ver­loren gaan.