Zolang Jezus in verzet komt tegen zonde, kwaad en ongerechtigheid, zijn wij het roerend met Hem eens. Wanneer Hij aanprijst wat wij zelf ook belangrijk vinden, kunnen we Hem zonder veel moeite volgen. Nu zijn actie en inzet ons heel dierbaar: geen woorden, maar daden. Zo lezen we het evangelie ook graag, tamelijk graag toch: het spoort ons aan tot engagement voor anderen, met een voorkeur voor de armen. Gevolg: we krijgen het moeilijk met het verhaal van Marta en Maria. Jezus prijst Maria omdat zij ‘het beste deel’ gekozen heeft. Nochtans zit zij werkeloos te luisteren naar Jezus, terwijl Marta druk in de weer is om een maaltijd voor Hem klaar te maken.
In commentaren op deze passage kun je dan ook vaak een vergoelijkende uitleg vinden. Jezus zou het werk van Marta helemaal niet misprijzen en Maria zou te gelegener tijd ook wel aan de slag moeten. Jezus zou alleen maar bedoelen dat Marta geen bevelen moet uitdelen aan haar zus. Marta zou symbool staan voor het actieve religieuze leven, terwijl Maria het beeld is van het contemplatieve leven. Dat laatste zou dan het meest waarde hebben. Hier moet dus blijkbaar een en ander rechtgezet worden. Want het verhaal strijkt tegen de haren van bezige mensen in. Laat dat dan zo zijn. Weerbarstige teksten dagen ons ertoe uit des te scherper toe te kijken wat er eigenlijk staat. En wat daar staat, is heel eenvoudig: Maria ‘kwam aan de voeten van de Heer zitten’. Dat is de typische houding van de leerling. En inderdaad, Maria ‘luisterde naar zijn woorden’. Dat alleen is echt nodig. Dat is ‘het beste deel’. Niets mag in de plaats daarvan komen.
Is daarmee nu gezegd dat Jezus al het andere slecht vindt of met misprijzen bekijkt? Uiteraard niet. Wel prijst Hij de houding van Maria, omdat die zo vanzelfsprekend lijkt! Iedereen die zich in de lijn van het evangelie inzet voor de naaste is ervan overtuigd dat hij luistert naar het woord van de Heer. En niet alleen luistert, maar het metterdaad in praktijk brengt. Als dat zo zou zijn, dan zou dit verhaal niet storend mogen overkomen. Maar het strijkt ons wel tegen de haren in. Blijkbaar is het toch niet zo vanzelfsprekend.
Daarom moeten we nog een stap verder gaan. Jezus komt niet alleen om ons mee te delen dat we ons voor de naaste moeten inzetten. Hij komt als gast en wil ook als gast ontvangen worden. Maria luistert naar Hem, niet alleen om de nodige instructies voor haar actieve inzet te ontvangen. Ze waardeert Hem als gast. Hij is de belangrijkste. Eigenlijk is dat de teneur van heel het Nieuwe Testament. Paulus spreekt hier van het heerlijke geheim dat nu bekendgemaakt is. Dat geheim is niet ‘zet je in voor de ander’, maar wel ‘Christus, de hoop op de heerlijkheid, is in u’ (Kol 1,27). Wie dat goed beseft en tot zich laat doordringen, zal wel uit zichzelf weten wat gedaan moet worden. De actie volgt dan vanzelf…