Geloven is het oude achter je laten (2007)

Ouders die hun kind laten dopen, zeggen wel eens: “als ons kind de eerste communie doet, gaan wij wat vaker naar de kerk, maar op dit moment zijn wij met andere dingen druk”. Ze hebben niets tegen geloven, maar de opbouw van hun carrière of het gezin eisen nu alle aandacht op. Ze gaan te zeer op in het heden. Voor hun is het moeilijk om nu reeds een bepaalde ruimte aan God in hun leven te geven. Het volgen van Jezus blijft in het vage. Maar ook op een andere manier kunnen mensen in het heden nog zitten met iets dat ze niet verwerkt hebben en dit niet achter zich kunnen laten. In het verleden hebben zij vervelende dingen meegemaakt. Het is voor hun moeilijk om oud zeer los te laten en helemaal opnieuw te beginnen. Het vertrouwen in God is geknakt. Hoe staat het met het maken van een nieuw begin?
Wil Jezus in ons leven een vaste plaats krijgen, dan is het belangrijk dat wij Hem aanvaarden en oud zeer vergeten. Toen Jezus in een Samaritaans dorp kwam aanvaardden ze Hem niet omdat Samaritanen en Joden elkaar afwezen. Zijn leerlingen konden dit niet plaatsen omdat zij Jezus hadden leren kennen als iemand die alle muren tussen mensen weg haalde Toch had dit zijn betekenis. Zijn einddoel was niet Samaria, maar Jeruzalem. Op weg naar Jeruzalem ontmoet Jezus mensen die Hem wel aanvaarden en willen volgen. Maar ze begrijpen niet altijd wat dit betekent. Je moet alles achter je laten, je bezit, maar ook je ideeën over de toekomst. Wie met Jezus op weg gaat, ontdekt vaak dat God je leven plant en dat een mens zich daaraan moet overgeven. Wie zo leeft ontdekt een vrijheid van leven, die niet van deze wereld is. Mensen evenwel die het verleden niet kunnen loslaten zijn ongeschikt om met Jezus op weg te gaan. Het klinkt een beetje cru: “laat de doden hun doden begraven”. Want de overledenen begraven is een belangrijke plicht. Maar mensen, die bezig zijn met dingen die geen toekomst in zich dragen, moet je achter je kunnen laten.
In onze tijd merk je hoe actueel dit nog steeds is. Er zijn mensen die in alle felheid reageren op dingen van de Kerk. Het is waar dat de Kerk een gemeenschap van mensen is, waar vaker verdrietige fouten zijn gemaakt. Dit erkennen schept een sfeer van eerlijk omgaan met elkaar. Daarnaast is de Kerk ook een gemeenschap waarin vele mooie dingen gebeuren en waarin wij Jezus duidelijk de ‘aanwezige’ mogen noemen. Hem daarin zien, maakt ons open om steeds meer in Hem te geloven. Hem volgen is geen van tevoren bekende weg. Soms merk je onzekerheid om zich toe te vertrouwen aan de ander. Je binden betekent iets nieuws erbij krijgen, maar ook veel van jezelf prijsgeven. Dit heeft alles te maken met geloof. Wij zullen er aan moeten wennen dat wij nooit alles kunnen bezitten en meemaken. Keuzes maken geeft aan ons leven een persoonlijke invulling. Wat dat betreft zit de tijd niet mee. Ons wordt vaak aangepraat dat wij volledig zelf ons leven kunnen inrichten en bepalen. Ontdekken dat dit niet zo is stelt mensen zwaar teleur. Daarentegen erkennen dat ook nog een ander Zijn Woord in ons leven meespreekt geeft troost en vertrouwen. Met Jezus op weg gaan geeft altijd toekomst.