De vrouw die bij dat etentje binnenkomt, wordt niet alleen door de anderen in de stad als een zondares beschouwd; ze denkt dat ook van zichzelf. Jezus is het daar zonder meer mee eens. Ze is een zondares. Hij zegt dat zonder veel omwegen. Zijzelf moet dat nog des te meer gevoeld hebben, omdat ze bij iemand binnenkomt die in de stad waar zij haar beroep uitoefent als een Farizeeër, dus als een wetgetrouw iemand bekend staat. Ze weet dat ze niet geaccepteerd is door de gastheer en ook niet door de andere aanwezigen. Ze begrijpt zelfs waarom. Maar er is met haar iets gebeurd. Dat is al gebeurd als ze binnenkomt. Het is de reden dat ze binnenkomt. Zij weet al dat haar zonden vergeven zijn. Jezus legt dat aan Simon, zijn gastheer, uit. Hij zegt tegen hem dat haar zonden vergeven zijn, zelfs voordat hij dat in dit verhaal tegen de vrouw zelf zegt. Die wist het al.
In onze Nederlandse vertaling is het alsof ze vergeven wordt omdat ze veel liefde betoont. In die versie lezen we: ‘Ziet gij die vrouw daar? … mijn voeten zijn nat geworden door haar tranen en ze heeft ze met haar haren afgedroogd… ze heeft mijn voeten gezalfd met balsem. Daarom zeg ik u: haar zonden zijn haar vergeven, al zijn ze nog zo talrijk, want zij heeft veel liefde betoond.'
Naast deze vertaling is er ook nog een andere vertaling mogelijk. Er zit namelijk een dubbelzinnigheid in de Griekse tekst. Die andere vertaling luidt dan: ‘Daarom zeg ik u: haar zonden zijn vergeven, dat kun je zien aan de liefde die ze betoont.’ In de eerste versie is het alsof ze vergeven wordt, omdat ze zoveel voor Jezus doet en omdat ze hem zo lief heeft. Haar liefde is dan de reden dat ze vergeven wordt. Het is de uitleg die vanaf het allereerste begin, al in de oudste commentaren, gegeven werd. Dit wil echter helemaal niet zeggen dat het de beste vertaling is. Er ontstaat namelijk onmiddellijk een moeilijkheid met de volgende opmerking van Jezus, waarin hij dit idee op zijn kop zet als hij opmerkt: ‘Weinig liefde betoont hij aan wie weinig wordt vergeven.’ Hier zegt Jezus dus, dat de liefde die betoond wordt, afhangt van de mate waarin iemand vergeven is. De vrouw wordt niet vergeven omdat ze zoveel van Jezus houdt. Ze houdt zoveel van Jezus omdat die haar zoveel vergaf. Dit is de reden dat ze naar hem toekomt, zijn voeten zalft, die met haar haar afdroogt, en met kussen bedekt. Het zijn niet alleen haar zonden die vergeven zijn. Zij is vergeven. Zij is geaccepteerd.
Het is niet moeilijk om te begrijpen wat hier gebeurt als we bij onze eigen menselijke ervaring te rade gaan. Er is hier iemand die in haar eigen ogen helemaal verkeerd zit. Iets wat er bij haar dag en nacht door anderen ingeramd wordt. Ze walgt van zichzelf. Ze is totaal niemand in haar eigen ogen. Ze kan daarom zijn voeten ook niet zijn gaan wassen om vergeving te krijgen. Als ze om zoiets vergiffenis zou krijgen, dan zou die vergiffenis voor haar niet veel betekenen. Het zou afhankelijk zijn gebleven van haar eigen initiatief. Op die manier kom je niet af van een slechte indruk van jezelf. Zelfs dat zonden worden vergeven is niet de oplossing. Zijzelf moet vergeven worden. Ik moet vergeven worden. Iets wat we ook uit eigen ervaring weten. Stel dat we ons ernstig misdragen hebben tegen iemand waar we veel van houden. We ontmoeten de persoon in kwestie en die zegt: ‘Ik kan je die ellende best vergeven!’ Dit wil nog niet zeggen dat wijzelf vergeven zijn. Het is pas op het ogenblik dat die vergiffenis doorkomt dat we gered zijn, dat de band hersteld is en dat we ook onszelf kunnen vergeven te zijn wie we zijn. Het initiatief om zó te vergeven kan alleen maar van de kant van de beledigde partij komen.
Bij het woord vergiffenis denken wij vaak aan vergeving van zonden of aan het kwijtschelden van straffen. Daar gaat het bij vergeving eigenlijk niet om. Vergeving betekent dat je - ondanks alles - aanvaard wordt zoals je bent. Het is het weer opgenomen worden in het leven van een ander. Zolang als die vrouw zich niet aanvaard voelde door God, kon ze God niet liefhebben, maar ook zichzelf niet. Als ze binnenkomt weet ze door Jezus vergeven te zijn. Daarom is ze stapelgek op hem. Geen wonder!