Er komt meestal nogal wat voor kijken als wij een officiële foto van onszelf laten maken. Dan moet er een ander pak worden aangetrokken of een andere jurk worden aangedaan; er moet nog gauw iets aan de haren worden gedaan; de fotograaf moet eraan denken dat dat hangertje er duidelijk opkomt; en we trekken allemaal onze vriendelijkste glimlach. En een fotograaf die klanten wil houden zal de foto later nog wel bijwerken ook. En dan zegt iedereen aan wie je de foto laat zien: ‘Je bent het precies!’ Nou ja, precies: die vriendelijke glimlach is meestal niet een weergave van de werkelijkheid, maar vooruit: wie zal het ons kwalijk nemen dat we er graag op zijn voordeligst op staan!
Toch blijft een foto maar een foto. Her is de werkelijkheid niet. Er zit geen diepte in. Een jongen die verkering heeft, heeft dan ook terecht liever zijn meisje bij zich dan haar foto. Een foto heeft nadelen.
Wij zouden het evangelie van vandaag ook een foto kunnen noemen. Een foto van de Heer. Zelfs een uitstekende foto: de goede herder. Hij is het precies: goed en herder. En die foto laat ook een paar details zien die werkelijk fantastisch zijn: hij kent zijn schapen, hij heeft hart voor zijn schapen, hij laat de schapen ook bij gevaar niet in de steek. Hij geeft zelfs zijn leven voor zijn schapen. De schapen kunnen zich bij hem geborgen voelen.
Het is een goed gelijkende foto van de Heer. En toch: alleen die foto is het niet. Alleen dit stukje evangelie lezen en overwegen is het niet. Er ontbreekt de derde dimensie: het leven zit er niet in. Veel mensen zullen die jongen na zeggen: ik heb liever Jezus zelf bij me, dan een foto van hem, dan een evangelie van hem, dan een overweging over hem. En die mensen hebben gelijk. Wij kunnen nu wel mooi zeggen dat iedereen zich bij hem geborgen kan voelen: veel mensen voelen zich helemaal niet geborgen, veel mensen voelen zich onveilig bij andere mensen, veel mensen voelen zich niet veilig in de kerk, in de maatschappij, in hun gezin, in hun werkmilieu.
De zondag van de goede herder, zoals deze zondag wordt genoemd, is al vele jaren tevens roepingenzondag. Wat betekent dat? Dat betekent dat wij geroepen worden de taak van Christus voort te zetten op aarde. En zijn taak was: aan mensen geborgenheid en veiligheid geven. Hij heeft hen laten voelen: ‘Jij bent de moeite waard. Jij bent kostbaar in Gods ogen; God laat jou, het werk van zijn handen nooit in de steek'.
Als we dit in alle oprechtheid elkaar willen zeggen beantwoorden we aan onze roeping. Als we in alle oprechtheid aan elkaar willen zeggen: ‘Jij bent de moeite waard; Jij bent kostbaar; Ik spring voor jou in de bres; Ik laat je niet in de steek’, dan zijn we voor elkaar een goede herder, priester, religieus of leek: wat doet het er toe. Dan geven we leven aan die foto van de goede herder die zijn leven heeft gegeven voor zijn schapen.