Op weg naar de tempel hadden Petrus en Johannes tegen drie uur in de namiddag een bedelaar van zijn verlamming genezen. Het incident veroorzaakte een hele opschudding in de straat. Petrus probeerde uit te leggen wat er gebeurd was, maar de verwarring groeide uit tot een finale rel. Tegen de avond grepen de tempelwacht en de priesters in. Ze arresteerden Petrus en Johannes en sloten ze op voor de nacht. De volgende dag treffen we ze aan staande voor dezelfde rechters die Jezus veroordeeld hadden.
In onze tekst uit de Handelingen is Petrus juist zijn verweer begonnen. Hij begint met een interessante opmerking. Hij zegt: als jullie me ter verant¬woording roepen voor de weldaad die ik bewees aan een bedelaar, dan verklaar ik hierbij dat dit gebeurde in de naam van Jezus Christus.
Men kan de tekst ook op een andere manier vertalen. Petrus heeft het dan over zijn vriendelijkheid, die hem de man deed genezen. Hij zegt dat die vriendelijkheid te danken is aan Jezus.
Het gaat hier duidelijk over een wonder. Iemand die nooit van zijn leven had kunnen lopen, en die iedere dag door anderen naar zijn lig- of standplaats gebracht moest worden, genas.
Waar lokaliseer je nu dat wonder. Wat is het eigenlijke wonder? Er zijn twee mogelijkheden. We kunnen ons concentreren op het fysieke wonder van de genezen man. Petrus schijnt dat in zijn zelfverdediging niet te doen. Ter verantwoording geroepen, heeft hij het over iets dat hem zelf overkwam. Hijzelf veranderde, hijzelf deelde in een nieuw soort vriendelijkheid, de vriendelijkheid en liefde van Jezus. Natuurlijk blijft het wonder iets te maken te hebben met de man die plotseling op eigen benen staat en die nu zichzelf kan helpen. Maar er is een ander mirakel dat dit wonder mogelijk maakte. Petrus en Johannes waren veranderd. Dat is een ander wonder. Het was het wonder waarover hun rechters verbaasd waren. Die vroegen zich af hoe twee ongeschoolde, eenvoudige mensen zo moedig en zo vriendelijk konden zijn. Volgens Lucas rapport over dit incident kwamen ze daarbij tot de conclusie, dat de twee in de aanwezigheid van Jezus iets overkomen was (4,13). Dat was het ook. In de aanwezigheid van Jezus gebeurt er steeds van alles met de mensen rondom hem.
Er zijn hier twee dingen gebeurd. Er is het fysieke wonder van de genezen man én het morele wonder van de verandering in Petrus en Johannes. Welke van de twee wonderen is het voornaamste mirakel?
Het is niet de enige keer dat we ons die vraag kunnen stellen bij de wonderen rond Jezus. Denk maar aan de verschillende soorten van uitleg die gegeven worden van de broodvermenigvuldiging in Jezus’ aanwezigheid.
Dat wonder kan bekeken worden als een fysiek wonder. Iedere keer als er een stuk brood weggebroken werd groeide het weer aan. Iedere keer als er een stuk vis doorgegeven werd, was er een ander. Er is ook een andere uitleg.
Toen Jezus vroeg of iemand wat te eten had, en er alleen maar een jongen op dat verzoek reageerde, was dat het geval omdat de anderen wat ze bij zich hadden voor zichzelf wilden houden. Het zou, als je er wat over nadenkt, inderdaad vreemd zijn als alleen die jongen wat bij zich zou hebben.
Als ze dan zien hoe Jezus met het brood en de vis van die jongen het voorbeeld geeft, openen ze hun harten en zijn ze ook zelfbereid om wat ze bij zich hebben te voorschijn te halen en het te delen met anderen.
In deze uitleg wordt een mirakel dat gewoonlijk gezien wordt als een fysiek wonder, een moreel wonder. Het brood veranderde niet, maar de harten van de menigte veranderden.
Ik weet niet of die tweede uitleg waar is. Wat ik wel weet is, dat als je een groep van doorsnee gelovigen vraagt welk soort wonder ze zouden prefereren, een aanzienlijk aantal voor de fysieke uitleg van het wonder kiest. Dat is jammer.
Als je aan de huidige honger in de wereld denkt - denk aan de miljoenen die hongeren in Afrika - dan is dat niet, omdat er niet genoeg te eten zou zijn. Er is voldoende voor iedereen.
De moeilijkheid is dat wat er is niet gedeeld wordt. We hebben niet zozeer behoefte aan fysieke mirakels. We hebben het morele wonder nodig waar Petrus het over had, toen hij de genezing die hij bewerkt had, verklaarde. Het was een daad van vriendelijkheid. Petrus was veranderd.