STIL VERLANGEN OM OPA TE WORDEN
Ik kom ze bij doop-vieringen vaak tegen, mensen die voor het eerst in hun leven opa of oma zijn geworden. Ze glimmen van trots en tevredenheid. Jarenlang hebben ze stiekem gewacht zonder er duidelijke toespelingen op te durven maken. “Ja, mijn moeder is er heel erg blij mee”, vertelde laatst een vrouw die pas haar eerste kind gekregen had. “Die heeft er jaren op zitten wachten; ja, dat zei ze wel niet, maar je merkte het aan alles. Toen ze hoorde dat haar vriendin weer eens oma was geworden haalde ze haarschouders op, en bij het winkelen loopt ze soms zonder commentaar naar de baby-afdeling met de opmerkingen: Wat hebben ze leuke spullen tegenwoordig, die waren er vroeger niet.”\
HET LEVEN GAAT ECHT VERDER…
Nu is het dan zover. Het is een bijzondere ervaring om aan den lijve mee te maken dat het leven verder gaat; dat de vrucht van je liefde zelf vrucht gedragen heeft. Het is een bijzondere ervaring om mee te maken dat je opnieuw een beetje vader en moeder mag zijn, maar nu zonder de eerste verantwoordelijkheid; dat je ongeremd verwennen kunt en met je stramme ledematen over de vloer met autootjes mag spelen.\
STILLEVEN: OVERGROOTMOEDER EN ACHTERKLEINKIND
Oma’s en opa’s hebben iets bijzonders met hun kleinkinderen en achterkleinkinderen. Een vrouw vertelde laatst een ontroerende waarneming. Haar oma was oud. Ze zag slecht en hoorde weinig. Maar als haar achterkleinkind op bezoek kwam dan vormden die twee een hecht koppel. Haar dochter had juist leren lezen. “Zal ik je wat voorlezen?”, vroeg ze. Oma knikte toegeeflijk: “Ja, bid jij maar wat.” Het kind begint met nadruk en zeer hard een verhaal te lezen. Grootmoeder dommelt in met het lezend achterkleinkind op haar schoot. Ze laat ze begaan. En dat is haar charme. Dat ze slecht ziet en hoort is haar kracht geworden. Ze is er en laat de ander zijn. De kleinkinderen zijn dol op haar.\
HET KIND MAAKT ZE JONG
Anna en Simeon nemen Jezus in de arm. Grootouders genieten ervan. Ze ervaren even hun ouderdom niet. Oud zijn ze in de ogen van de staat, die AOW geeft. Oud zijn ze in de ogen van de spoorwegen, die kortingskaarten geven en dwingen tot gratis reizen. Oud zijn ze in de ogen van de verzekeringsmaatschappijen, die hoge drempels bouwen. Oud zijn ze in de ogen van medeweggebruikers, die blinken en toeteren. Oud zijn ze als ze bij een voetgangerslicht willen oversteken, dan halen ze de as van de weg niet. Oud zijn ze als ze in een zogenaamd makkelijke fauteuil moeten neerzakken of de krant wordt vernieuwd met nog kleinere letters. Maar bij hun kleinkind zijn ze niet oud. Dat maalt niet om leeftijd. Dat waardeert elke belangstelling even hoog. Jezus maakt Anna en Simeon jong. Hij roept hun jeugd-idealen wakker. Israël moet vrij zijn! Wat een genade als de oudste generatie nog idealen heeft. Ik hoor dat vaak van kleinkinderen. Ze waarderen opa en oma. Ze zijn bereid hun alles te vergeven, vergeetachtigheid, zeuren over de oorlog en pinnige zuinigheid. Maar het meest zijn ze trots als blijkt dat zij idealen hebben, dat ze niet cynisch zijn, dat ze van het leven houden en erom bekommerd zijn dat er een goede toekomst is. Dat vinden ze jeugdig.
Misschien zitten er vaak weinig jongeren en kinderen in de kerk, maar grootouders zijn er. Welnu, dit is uw kans: als u idealen hebt: spreek ervoer. Vertel ze. Zeg uw zorg over de toekomst, zeg uw hoop omtrent morgen, wees als Simeon en Anna.\
OMA-EN-OPA-DAG
*Lieve kinderen. In de lente is het moederdag. In de zomer vaderdag. Met sinterklaas is het kinderdag. Maar nooit is het opa-en-oma-dag. Weet je wat? Vandaag vieren we opa-en-oma-dag, omdat de pasgeboren Jezus in de tempel door de oude Simeon en Anna in de armen werd genomen. Misschien kun je vandaag met een extraatje op bezoek gaan bij opa en oma, met een mooie tekening of een extra kusje. Bedenk maar eens iets leuks. En dan zeg je maar dat ik verteld heb dat het opa- en-oma-dag is. *