Eindhoven! Op de kruising van Demer, Vrijstraat, Rechtestraat pal voor V&D kunt u hem soms vinden. De man die luid en duidelijk naar voren brengt, wat er aan onze samenleving mankeert. Hij roept steeds hetzelfde: “U kijkt niet gelukkig en u bent niet gelukkig. Maar Jezus kan je redden, Hij is de weg naar uw geluk.” U bent niet gelukkig, u kijkt niet gelukkig… mensen passeren, lachend soms, dan weer schichtig. “‘n rare”, zie je ze denken. Ben ik gelukkig?, dacht ik, verder op weg. Volgens die man is alles heel simpel. Ga Jezus achterna en je bent ‘t.
Was het maar zo eenvoudig. Jezus geneest mensen, omdat Hij hun geluk wil. Er gaat immers niets boven een goede gezondheid. Velen worden genezen. De hele stad dromt samen. Maar dan wordt het nacht en stil. Jezus gaat naar buiten om te bidden. Dan zal toch bij Hem die vraag naar boven zijn gekomen: is dit de weg? Slechts een fractie van al die miljoenen kan Ik helpen. En hoe is het gesteld met de mensen verder weg? En met al die mensen, die straks na Mij zullen leven? De uitkomst van dit gebed, zijn meditatie, kennen we. Als de apostelen Hem ‘s morgens willen terughalen, weigert Hij. “Laat ons naar elders gaan, want Ik ben geroepen om het evangelie te verkondigen van het Rijk van God.” Ik versta dit zo: het gaat om een betere wereld, waarin alle mensen gelukkig zijn en niet slechts enkelen bevoorrecht worden. Daarom moet je mensen toerusten met zoveel kracht dat ze zelf de handen uit de mouwen steken. Je moet de mensheid een weg tonen die voert tot meer geluk voor allen. Je moet de mensen toerusten met heilige Geest, zodat zij kunnen omgaan met hun lief en leed, staande kunnen blijven in de beproeving.
Ik moet in dit verband denken aan beelden uit Zambia, die op mijn netvlies zijn gebrand. Ik woonde ooit in de nabijheid van een jungleziekenhuis en mocht gesprekken voeren met zusters en artsen over hun werk. En ik zag dagelijks de lange rijen zieken op zoek naar gezondheid. “Ze komen aan de voordeur ziek binnen. Ze verlaten ons door de achterdeur, maar ze kunnen onmiddellijk voor weer aansluiten, want heel hun leefwereld is ziekmakend. Hun water, hun voedsel, hun hygiëne, hun woonsituatie. De structuur van dit land deugt niet,” zeiden mijn gesprekspartners. “Wat wij nodig hebben zijn voorlichtingsprogramma’s en preventie.” Ik hoor daarin dezelfde zorg. Het koninkrijk Gods preken is mensen vertellen, hoe ze AIDS kunnen voorkomen, lepra, cholera, hoe zij met voedsel, water, geslachtsverkeer moeten omgaan. Het rijk Gods preken is een mentaliteit veranderen, mensen versterken, zodat ze kunnen aanpakken en opgewassen zijn tegen de hopeloosheid van al die armoede en ziekte. En dit ook nog: Jezus zelf kon maar weinig doen, maar Hij liet iets na waar velen mee gediend zijn. Die man in Eindhoven voor V&D is er slechts één. Maar wie van ons weet, hoe ver zijn uitstraling reikt? Ik hoor in het evangelie van vandaag: begin, je hoeft het effect van je werk niet te kennen.
Dat van “die druppel op de gloeiende plaat” is een smoesje om niets te hoeven ondernemen. Daarom heeft de Eindhovenaar me geraakt. “U kijkt niet gelukkig. U bent niet gelukkig. En Jezus wil je redden.” Ik denk bij mijzelf: er is blijkbaar werk aan de winkel.