Stel u eens voor dat wij erbij waren, toen Jezus optrad in de synagoge van Kafarnaüm. Een normale zondagsdienst, dezelfde mensen, alleen maar dat er nu een gast de preek houdt. Niet dat men iets uitzonderlijks verwacht, maar naar een vreemde luistert men altijd een beetje beter. Zo zal het in Kafarnaüm ook geweest zijn, maar deze keer liep het heel anders af, de mensen waren buiten zichzelf van verbazing.
Waarmee kan een predikant indruk maken? Door datgene wat hij zegt én door zijn persoonlijkheid. Jezus verbaasde de mensen door beide. ‘Dat is een nieuwe leer’, riepen de mensen, zo had nog nooit iemand tot hen gesproken.
Ik weet niet wat Jezus in die sabbatdienst tot de mensen gezegd heeft. Ik ben er zeker van dat het niet alleen treffende zinnen waren, het moet het geheel van zijn leer en zijn persoon geweest zijn dat de mensen buiten zichzelf gebracht heeft. Zij merkten dat Jezus de walmende pit niet zou doven en het geknakte riet niet zou breken, dat hij de onvruchtbare vijgenboom niet zou omhakken, maar de grond nog eens extra zou omspitten, misschien zou hij dan volgend jaar vrucht dragen. Zij voelden aan dat Jezus eerbied had voor elke mens, dat Hij de mens niet wilde neerdrukken door wetten en voorschriften, maar dat Hij de mens kon bevrijden. En wat Jezus zei, dat onderstreepte Hij door zijn gezag.
Daar was een man die in de macht was van een onreine geest. De toehoorders waren al aan zulke mensen gewend, maar dat Jezus nu een bijzondere aandacht had voor deze mens, dat Hij hem, die door alle goede geesten verlaten was, weer gezond maakte, dat bracht de mensen buiten zichzelf. Hier werd Gods heerschappij duidelijk over alle boze machten. In de genezing van deze zieke man werd het duidelijk dat Jezus de Heiland was. Zij beseften dat Jezus iemand was die met Gods Geest was uitgerust. Dat gezag kwam niet van Jezus zelf, maar van zijn Vader. Hij bracht God als genezer bij de mensen. Hij liet de mensen ervaren dat godsdienst geen last is maar geborgenheid. Er is iemand die alle haren van ons hoofd geteld heeft, die op kromme lijnen recht kan schrijven, die het boze hart kan omkeren naar het goede. Daarom heeft elk menselijk leven zin. Deze nieuwe leer verkondigde Jezus met gezag door de boze geest bij die arme man uit te drijven.
De mensen van toen waren getroffen en als wij erbij geweest waren, zouden wij ook getroffen geweest zijn. Maar daardoor zou ons geloof nog niet overbodig worden. De mensen van Kafarnaüm moesten ook door het geloof tot het heil komen, de verwondering alleen bracht hen nog niet tot God. Zij waren allen buiten zichzelf van verbazing, maar hoevelen zouden tot het echte geloof in Jezus zijn gekomen?
Ook nu nog zullen wij alleen tot het geloof komen, als wij Jezus erkennen als Zoon van God en Heiland van de wereld. Wij hebben voornamelijk drie mogelijkheden om van de verbazing tot het echte geloof te komen. Op de eerste plaats door de lezing van het evangelie. Hier komen wij in contact met de nieuwe leer; door persoonlijk tot Jezus te bidden; en tenslotte door het werk van Godin de mensen te ontdekken. Zoals in Jezus op een uitmuntende wijze, zo openbaart zich nog steeds Gods heerlijkheid in mensen. Wij moeten dat alleen leren zien.