Opgepoetst zien wij er allemaal heel goed uit. Maar onderhuids, latent, is de angst nooit ver weg.
Angst voor ons bezit : hoe rijker een mens hoe groter die angst, angst voor de kleine en de grote criminaliteit.
Angst om alleen te vallen : in een tijd dat in elke familie wel een echtscheidingsdrama voorkomt hebben zowel kinderen als ouders de angst dat het zou kunnen mislopen.
Angst voor de job : in een tijd met zoveel sluitingen en falingen elke dag is niemand nog zeker.
En dan is er nog die andere angst, de angst voor een dreigende oorlog om de oliebronnen van Irak.
Uitgerekend in deze tijd klinkt de boodschap van het evangelie : de tijd is vervuld. ‘T is de moment, zegt Jezus, geloof in de blijde boodschap. Geloof dat een andere wereld mogelijk is. Bekeert u.
Wat betekent dat voor ons ? Moeten we terug naar de naïviteit, naar een vlucht in de devotie ? Neen, de angst afwerpen begint met de zaken anders te bekijken.
Het is net zoals met verdriet. Verdriet is ondraaglijk als je het niet kunt plaatsen in het geheel van je leven. ‘Ik zie het niet meer zitten’, zeggen we dan. Van het ogenblik dat verdriet kan gezien worden als een opdracht, een taak, een roeping, dan is het menselijk geworden.
Angst is eveneens ondraaglijk als je levensvisie een chaos is, als je geen oorsprong en geen bestemming hebt. Als er geen Onze Vader meer is. Vanuit een simpele geloofsvisie worden veel dingen betrekkelijk, verliezen hun bedreigend karakter en worden een uitdaging om ze te veranderen.
Kom, volg Mij, zegt Jezus. Laat het ons samen doen. Een andere wereld is mogelijk als vele mensen er zich samen voor inzetten. De tijd is vervuld.
Deze woorden zijn nog nooit zo actueel geweest. In Porto Alegre in Brazilië zijn vandaag rond de 100.000 mensen bijeen in een ‘wereld sociaal Forum'.
Uit alle hoeken van onze planeet zijn zij samengekomen, dansers en denkers, om uiting te geven aan hun overtuiging dat mensen belangrijker zijn dan geld, belangrijker dan de economie.
Zij vormen een aanklacht tegen een wereldeconomie die de kleinste mensen verplettert en de kloof tussen arme en rijke landen nog groter maakt.
‘Een andere wereld is mogelijk’ is de grondtoon van hun protest Is het dat niet wat Jezus bedoelde als Hij zei : De tijd is vervuld! Geloof in de blijde boodschap ?
Als christenen mogen we niet breken onder de angst, maar openbloeien onder het optimisme van de Heer die mensen roept om mensen op te vissen uit hun angst om daaraan ten onder te gaan.