De vraag lijkt heel oneerbiedig, maar allemaal hebben we ze in het achterhoofd. Wanneer Jezus zegt dat het Rijk Gods nabij is en wanneer Hij ook elders in het evangelie blijk geeft van haast omdat het einde spoedig komt, dan kunnen we tweeduizend jaar later toch alleen maar vaststellen dat het ‘einde’ nog altijd niet gekomen is. Ook Paulus lijkt haast te hebben: ‘De tijd is kort geworden.’ Heeft ook hij zich, net als Jezus, vergist?
Dit is een heel terechte vraag… voor historici! Zij proberen immers zo nauwkeurig mogelijk te achterhalen wat mensen in lang vervlogen tijden precies gedacht en gedaan hebben. Maar Marcus schrijft zijn evangelie niet voor historici. Hij richt zich tot mensen die leven op een ogenblik dat Jezus al een hele tijd gestorven en verrezen is, en ook hij laat die woorden van Jezus niet onvermeld. Blijkbaar hebben ze betekenis voor al wie ooit dit boek leest. Bovendien zijn het de eerste woorden die Jezus in het Marcusevangelie uitspreekt. Ze zijn zorgvuldig gekozen. We moeten ze dan ook als evangelie lezen, dat wil zeggen als woorden die ook hier en nu - en voor alle tijden - ‘goede boodschap’ zijn. ‘De tijd is rijp en het ko¬ninkrijk van God is ophanden. Bekeer u! Heb geloof in de goede boodschap.'
De gemakkelijkste manier om iets niet te moeten doen, is zeggen dat de tijd er nog niet rijp voor is. Jezus meldt echter dat de tijd vervuld is. We kunnen ons niet meer aan zijn woorden onttrekken. Hoe slecht ‘de tijden’ verder ook zijn, de tijd is nu rijp om te luisteren naar Jezus’ woord en om ernaar te handelen. Ook ‘leeftijd’ kan niet langer een alibi zijn: Hij komt voor groot en klein, voor jong en oud.
‘Het koninkrijk van God is ophanden.’ Dit is een welbekende uitdrukking om te zeggen dat God komende is in ons bestaan. Het lijkt een gemeenplaats, maar die woorden willen een andere, veelgehoorde opwerping ondervangen, namelijk dat God zich van ons zou hebben afgekeerd, zich verbergt en ons in de steek laat. Neen, zegt Jezus, God staat helemaal naar jou toegewend, als Degene die je ‘rakelings nabij’ is, zo anders dan wij spontaan denken.
‘Bekeer u.’ Als God zich naar ons toewendt, is het moment gekomen om ons naar Hem toe te keren. Dat gaat niet vanzelf. Het vraagt een ommekeer, die ik graag omschrijf met de woorden: ‘Word beschikbaar.’ Ook dat blijft een levenslange opdracht. Zo gaat het trouwens met alle grote dingen in het leven: een mens moet er gaandeweg meer beschikbaar voor worden, ernaartoe groeien en dieper ingroeien.
‘Heb geloof in de goede boodschap.’ Jezus brengt geen theorie waar we het verder maar mee moeten stellen. Hij komt om mensen aan zich te hechten, zoals in de roeping van de eerste leerlingen, die er meteen op volgt. Omdat Hij van ons houdt, vraagt Hij om liefde van onze kant. Dat is het enige juiste antwoord op zijn verzoek. En daarvoor is de tijd rijp.