Mekaars beeld en gelijkenis terugvinden in uw kinderen… Het is nog altijd de vervulling van een diep menselijk verlangen. Geen wonder dat kinderen in elke beschaving gekoesterd worden als het kostbaarste bezit. Geen wonder dat zij van natuur uit omringd worden met tedere bescherming en alle kansen krijgen die voorhanden zijn om open te bloeien.
Ook de ouders en de mensen in Bunia, in N-O Congo waren van dat gedacht.
Maar dan kwamen de krijgsheren. De huizen werden in brand gestoken, de ouders werden afgemaakt en de verschrikte kinderen werden willoos opgeleid tot kindsoldaten, moordmachines.
Achter die verschrikking zitten machthebbers die de controle willen over die gronden waar diamanten te vinden zijn. Achter die verschrikking zitten de democratisch verkozen gezagsdragers van Amerika en Europa die toekijken.Achter die verschrikking zitten de mensen die de diamanten morgen zullen dragen als een sieraad om mee uit te pakken.
Het drama van N.O. Congo staat niet alleen: Er is de kinderarbeid in de ontwikkelingslanden, er is de kinderprostitutie in Thailand, er is de pedofilie in onze overbeschaafde landen…
Het zijn zo’n toestanden die van alle tijden zijn die aanleiding waren voor Jezus om zijn opgekropte woede lucht te geven: “Ze moesten ze met een molensteen aan de hals in ’t diepte van de zee smijten, ze moesten ze de handen afhakken de ogen uitsteken…” Hier wordt duidelijk dat Jezus een volksmens was. Dat zijn geen afgewogen woorden van een voorzichtige intellectueel, dat zijn de woorden van een man aan den toog.
De woorden van Jezus moeten ook ons aan het nadenken zetten: Zijn onze kinderen zo gelukkig? Die kinderen met hun zware boekentassen en hun overvolle agenda’s. Hebben zij nog tijd om te spelen, om te dromen, om kind te zijn? Kennen ze nog de nestwarmte van een echt gezin? Of wordt die leemte opgevuld uit de portemonnee van de ouders, de groot ouders en de ex-ouders?
Worden zij niet meegesleurd door de media? Krijgen zij nog een juist beeld van het echte leven als zij overdonderd worden door Eurosong for kids en de reality-shows à la Pfaffs? Sturen wij hen niet in de richting van de steeds hardere rivaliteit op de weg naar het klatergoud van het succes?
Waar ligt het tegengewicht?
Het meedoen in de eucharistie, en de eenvoudige catechesemomenten zouden wel eens belangrijker kunnen zijn dan we denken.
En thuis, dat gesprekje op de rand van het bed, kostbare momenten. Gebruik je handen om ze vast te houden, je ogen om ze aan te kijken en vooral je oren om te luisteren. Dat is de frisse beker aan menselijkheid die je in zijn naam mag aanbieden en waarvan het loon je niet zal ontgaan.