Een zin waar ik het eigenlijk moeilijk mee heb: “Wie mijn leerling wil zijn moet zijn kruis opnemen.” Is kruisdragen dan de kern van de Blijde boodschap? Hoe staat het kruis in Jezus leven? Heeft God het lijden van Jezus gewild? En wat bedoelt Jezus als Hij spreekt over het kruis? Daar ga ik nu op antwoorden.
In het begin had Jezus succes. De mensen hingen aan zijn lippen en bij het zien van zijn wonderen riepen ze jubelend uit: een groot profeet is onder ons opgestaan. Massaal liepen ze Hem na tot in de woestijn en als Hij hen dan uit medelijden brood gaf, wilden ze Hem tot koning uitroepen. Maar dan komt de ommekeer. Jezus wil geen broodkoning voor hen zijn, Hij wil hun geen brood en spelen geven, dat zou veel te weinig zijn. Daarom verlaat de menigte Hem en bleven alleen de apostelen Hem bedremmeld volgen. Daarop stelt Jezus hen de vraag: “Willen jullie soms ook nog heengaan?”
Jezus beseft dat de Joden zijn bevrijdende boodschap nooit zullen aannemen. Hij gaat zich nu vooral wijden aan de vorming van zijn apostelen. En Jezus zal zich nog meer inzetten voor het recht van de kleinen en zwakken, de zondaars en de marginalen. Dat kan natuurlijk niet voor de vrome leiders van het volk, en als Hij dan ook nog de barmhartigheid boven de wet stelt, dan grijpen ze naar stenen. Zo wordt het stilaan voor Jezus duidelijk: als ik zo verder ga met me in te zetten voor de marginalen, dan zal dat mijn leven kosten. Hij heeft dan zeker aan de steniging gedacht, de doodstraf bij de Joden. “Jeruzalem dat Uw profeten stenigt”… Pas toen Hij werd overgeleverd in de handen van de heidenen stierf Hij toevallig aan het kruis. Dat was de doodstraf bij de Romeinen. Zo komt het kruis in Jezus’ leven. Het is het gevolg van zijn inzet voor de mensen. Hij heeft zijn kruis niet gezocht, het kwam onvermijdelijk op Hem af. Men kan zeggen dat Hij dat kruis gekozen heeft vanuit zijn trouw aan zijn Vader. Wie naar het voorbeeld van Jezus zich radicaal inzet voor de armen, en dat is toch waartoe Hij ons oproept, zal het ‘kruis’ in zijn leven moeten aanvaarden. Bijvoorbeeld M.L.King, was een dominee in een rustig stadje en een gevierd predikant. Op een dag werd hij zich bewust: ik moet de zwarte bevolking bevrijden uit de slavernij. En door op te komen voor de armen trok hij de haat op zich van de machtigen en hij begreep: als ik zo verder ga kost mij dat vandaag of morgen mijn leven. Hij getuigt verder: “Vaak wilde ik me weer terugtrekken in mijn kleine parochie, maar ik weet, als ik me zelf wil zijn moet ik verder gaan.” Hij wist niet hoe, waar of wanneer hij sterven zou, maar hij wist zeker: als ik Jezus als Bevrijder wil volgen, zal ik mijn leven verliezen.
Hetzelfde met Mgr. Romero. Als hulpbisschop kende hem niemand. Op een nacht moest hij waken bij zijn vriend, een priester die men had vermoord omwille van zijn inzet voor de armen. Toen begreep hij: ik moet zijn taak overnemen. En zodra hij zich inzette voor de armen, keerde de haat op hem en wist hij: als ik zo verder ga kost mij dat het leven. Zocht hij nu het kruis of kwam het kruis op hem toe? Door moordende handen werd aan het altaar zijn bloed met het bloed met Christus vermengd.
Zo zal het kruis ook naar ons toe komen. Als je voor armen gaat zorgen, wordt je zelf arm; als jij je inzet voor marginalen, wordt je zelf marginaal; als jij je inzet voor vreemdelingen, wordt je een vreemde voor je vrienden. En als we Jezus echt willen volgen kunnen wij daar niet onderuit.