Bewijs me eens dat u geloof hebt, we zouden het een vreemde en ongemakkelijke vraag vinden, ..!. Als we ons geloof al zouden kunnen bewijzen dan zouden we het niet graag doen, we hebben niet geleerd daar rechtuit over te praten, hooguit geven we via een omweg aan dat ons doen en laten niet zomaar iets is….
Toch zegt Jezus in de brief van Jakobus: “Ik zal u uit mijn daden mijn geloof bewijzen”. Jezus laat in zijn gedrag en houding zien hoe hij in opstand komt tegen onrecht, tegen schijnheiligheid, tegen hen die tegen mensen die niets hebben zeggen: zorg goed voor jezelf hè! En vooral door zijn keuze voor de dood aan het kruis bewijst Jezus zijn machteloosheid als voorganger, het voorbeeld van de mens die door en voor zijn Vader doet waar het christen-zijn om vraagt: je persoonlijk inzetten voor een menswaardige wereld voor iedereen, vanuit een aanvoelen en een vertrouwen dat Jezus’ voorbeeld je draagt en uitdaagt.
Het werken met de mensen die aan de kant staan, geeft je leven zin, en een gevoel van innerlijke vrede, vrijheid, en kracht om tegen onrecht in verzet te komen.
Jezus voelt zich, gesteund door de Vader niet machteloos en verlamd. Hij kiest voor een overtuigende machteloosheid die uiteindelijk iedereen, en de wereld zal overtuigen…
Zoals ook de dwaze moeders van Argentinië de wereld overtuigd hebben door te kiezen voor de houding van fiere machteloosheid, door deze elke week opnieuw te tonen en uit te dragen. Ze moeten geweten hebben, dat de kans dat ze hun kind terug zouden zien bijna nihil was; het samen dragen van de machteloos en de radeloosheid maakten dat deze vrouwen en de wereld die met hen meeleefden en meeleden, weer konden leven, en niet verbitterd raakten, of apathisch werden. De moeders van de Plaza del Maya hebben van hun machteloosheid een gebed gemaakt zoals Jezus bad met zijn leven en daardoor voor ons een Levend bewijs is…
Jezus vraagt zijn leerlingen in het evangelie: “wie ben ik”, Petrus zegt dan: “U bent de Messias, de Gezalfde” een Koning die hij vereert om wat hij kan en doet. Petrus voelt de oproep tot verantwoordelijkheid van Jezus niet aan, ook nog als hij later, vlak voor Jezus lijden geconfronteerd wordt met de vraag: " jij was toch ook een van hen" dan ontkent hij dat in alle toonaarden Ik ken die man niet! Vandaag zegt Jezus:“je bent een Satan Petrus, jouw gedachten zijn niet Gods gedachten, maar die van mensen.”
Mensen hebben God nodig om mens te kunnen zijn, zonder openheid voor God leeft de mens niet echt of komt hij als mens niet tot zijn recht. Hij zal nooit het bevrijdende en creatieve in zichzelf ontdekken dat hem haarfijn laat aanvoelen wat goed is en wat niet.
Mensen hebben God nodig, om zich blijvend te kunnen inzetten voor vrede. Zonder God zoeken we naar menselijke uitvluchten die ons het gevoel geven dat jij niet verantwoordelijk bent voor het leed van anderen, dat onze regering, de politie, justitie, het onderwijs maar maatregelen moeten nemen, dat een sterke hand wel zal laten voelen. Onze angst zal groeien, onze haatgevoelens, onze machteloosheid zal ons verlammen.
Mensen hebben God nodig en een gemeenschap die je draagt en uitdaagt en die niet ophoudt te vragen naar bewijzen van ons geloof, die mensen aan het denken zet, machteloosheid ombuigt in verzet en overtuigende machteloosheid, een gemeenschap die ouders steunt in de opvoeding van hun kinderen, nu we vaak het gevoel hebben dat alle remmen los zijn en onze jeugd in aanraking komt met mensen en spullen en mogelijkheden die er eerder niet waren en die we eerder niet hadden… en ik droom van een gemeenschap die zich zou inzetten voor de 26.000 asielzoekers die al van voor 2001 wachten op een status.Ik kom geregeld in het AZC en zie dat de onmenselijke wachttijden en de toenemende controlemaatregelen hun lijden nog schrijnender maakt …
Vrede begint met kritisch zelfonderzoek (zoals de lapjes van het wandkleed van verleden jaar bedoeld zijn) ) en het ontdekken dat jij ook die ander bent, en die ander net als jij.
Wij hebben kaarten gemaakt, als gebaar van een klein en mogelijk moeilijk begin van vrede, we delen de kaart uit bij de communie. Bewust bij de communie omdat dit het teken is dat vraagt om je bereidheid om te breken en delen. We willen u vragen de kaart te versturen b.v. aan iemand die u beloofd hebt hem of haar niet uit het oog te verliezen, of aan iemand in de straat waar u geen contact mee hebt zonder te weten waarom eigenlijk, of aan een moslim, bij hen begint de ramadan (een kaart als steuntje in de rug bij het vasten) of aan die zieke, of vluchteling, een jongere waar u al zo lang eens mee zou willen praten, het zou fantastisch zijn als deze kaart aanleiding zou worden tot een gesprek, tot… bepaalt u dat zelf maar
Vrede begint met kleine stapjes, dichtbij, met moed en geloof in jezelf en in Hem en in ons!