Ik had hem gekend als een flapuit, als iemand die een heel gezelschap kon boeien en nu was hij een gesloten man geworden, dichtgeklapt.
Ik heb zelfs het spreken verleerd, zei hij. Er zijn dagen dat ik mijn mond niet opendoe. En toen volgde een verhaal van vernederingen, pesterijen tot uitstoting toe. Hij was er ziek van geworden.
We weten allemaal wat een gigantisch bedrijf de gezondheidszorg is, hoeveel miljarden er naar toe gaan. Maar toch zijn er nog nooit zoveel mensen ziek geweest. En elke zieke heeft zijn dossier waarin heel duidelijk de kwaal wordt beschreven en de oorzaak wordt aangeduid. Maar wat in het dossier niet te vinden is, is die eerste oorzaak.
Ligt de echte oorsprong van de ziekte soms niet veeleer op het werk, in het gezin, in de vriendenkring? Als het sociaal weefsel kapot is, is dat even erg als dat zieke bindweefsel in het lichaam. Als mensen niet meer durven spreken, niet meer durven opengaan. Als mensen stom gemaakt worden door andere mensen. We maken mekaar ziek door onze ruzies en onze vetes, door onze uitstoot en onze geraffineerde spot. Daar worden mensen ziek van en komen terecht in een isolement dat niet meer menselijk is.
Maar, als dat waar is, als mensen mekaar kunnen ziek maken, is het omgekeerde ook waar. Mensen kunnen mekaar gezond maken, mensen kunnen mensen genezen. Dat is Christus navolgen in zijn bevrijdend gebaar: Effeta: ga open. Breek uit je isolement.
Hebben wij niet allemaal genezing nodig? Laat je aanraken door Christus, Laat je door Hem bevrijden. Effeta zegt Hij. Het is als het opengaan van de moederschoot, als het herboren worden tot een nieuw bestaan. Effeta met open hart en open handen naar elke mens toegaan. Dat is christen zijn.