Ge kunt er niet naast kijken en de statistieken liegen er niet om: Er zijn minder en minder kerkgangers. Het wondere is: hoe traditioneler een parochie zich opstelt hoe groter de kerkverlating. Ons seminaries staat leeg en in de kloosters doet men ’ t licht uit.
Alles wat zich vroeger zo graag als uitgesproken christelijk manifesteerde, particulieren zowel als organisaties, probeert dat nu weg te moffelen. Wat vroeger gezien werd als hun vlag en hun uithangbord daar hebben ze het nu moeilijk mee.
Wat is er aan het gebeuren?
Het evangelie van vandaag kan misschien verhelderend zijn. Doorheen dit evangelie loopt het subtiele onderscheid tussen een volk dat God eert met de lippen en een volk dat God eert met het hart.
Vandaag maken we de verhuis mee van het geloofsleven: van de lippen naar het hart. Van de buitenkant naar de binnenkant. Veel dingen zijn in de verhuis gebleven: gebroken of vergeten. En voor wie het geloof alleen de buitenkant van het leven betrof, die hebben er nu genoeg van gekregen.
Maar als de verhuis naar de binnenkant voltrokken is, als het geloof zich genesteld heeft in het hart van de mens waar het eigenlijk thuishoort, dan leeft het geloof veel sterker op dan vroeger: In het zoeken naar zingeving, in bezinning en meditatie. De wereld-jongeren-dagen in Rome geven een beeld van een generatie die zich terug de vragen durft stellen naar de zin van het leven.
Het geloof leeft vandaag niet meer in de processies en de devoties maar in de groeiende honger naar sociale rechtvaardigheid wereldwijd, uit welke hoek en onder welke vlag dat dit dan ook mag geschieden. Het geloof zit hem nu in de aandacht voor diegenen die de minste kansen kregen in het leven. Geloof vandaag is wat minder wierook voor de Allerhoogste en wat meer rechtvaardigheid voor de allerkleinsten.
Dat leert ons het evangelie van vandaag. Het laat ons niet toe te treuren over al wat weggevallen is maar geeft ons de goesting om te ontdekken hoe rijk het geloofsleven wordt als het vertrekt vanuit de gezindheid van het hart, als het zich niet bekommert om uiterlijke gebruiken, en ook niet om de getalsterkte, maar des te meer gevoelig is voor de splinternieuwe uitdagingen van deze tijd en van deze wereld.