De vakantie is voorbij. De scholen zijn weer begonnen. Ouders brengen hun kleinen naar de dorpsschool. Jongens en meisjes fietsen in drommen naar de stad. In universiteitssteden zoeken nieuwe studenten naar een passende kamer. Van klein tot groot is er bedrijvigheid.
Misschien is die bedrijvigheid op scholen en universiteiten veel belangrijker voor de toekomst dan al de activiteiten op fabrieken, werkplaatsen of administratiekantoren. Want, er worden mensen gevormd en opgevoed.
Gevormd en opgevoed waartoe? Als het goed is: tot wijze hartelijke mensen. Levenswijsheid, hartelijkheid. Dat doe je niet allereerst op uit boeken. Het gaat hier om meer dan om een verstandelijke ontwikkeling. Volgepropte breinen leveren perfecte robots, maar geen mensen. Geven scholen alleen maar wat kennis en specialisatie door, dan wordt het geestelijk bankroet van de hele gemeenschap voorbereid.
Er zijn veel geleerde mensen. Tien diploma’s hebben ze gehaald. Honderden boeken gelezen. Maar zij zijn niet echt wijs. Om van vriendelijkheid en hulpvaardigheid nog maar te zwijgen. Terwijl soms heel eenvoudige mensen zonder veel scholing heel wijs voor de dag kunnen komen; en je enorm tot steun kunnen zijn.
Vorming en opvoeding zijn daarom meer dan het verstand ontwikkelen. De hele mens moet opgevoed worden. Dus ook hart en karakter. Opvoeden is het doorgeven van geestelijke waarden. Van generatie tot generatie. Geestelijke waarden geven het leven zin en inhoud.
Dat doorgeven gebeurt niet alleen met woorden. Maar vooral door het zichtbaar en tastbaar maken van die woorden in de eigen levenshouding. In het goede voorbeeld dat er gegeven wordt. En wat dat betreft hebben wij allemaal een taak! Opvoeden en vormen is een gezamenlijke verantwoordelijkheid. Natuurlijk van ouders en scholen op de eerste plaats. Opvoeden en vormen is in deze tijd een zware verantwoordelijkheid.
De scholen zijn weer begonnen (2006)
B-cyclus · Tijd door het jaar · 22e zondag · groen