Voor welke keuze worden we hier gesteld? Welke leidraad wordt hier aangereikt? Het is de geest die levend maakt, het vlees is van geen nut. De woorden die ik tot u gesproken heb zijn geest en leven. … Niemand kan tot mij komen, als het hem niet door de Vader gegeven is.
Dit zijn moeilijke woorden. Wat mij opvalt is dat Jezus begrip heeft voor degene die hem niet volgen. Hij roept niet de wraak van God over hen. Hij roept niet op ten oorlog, zoals in de eerste lezing. Hij zegt wel dat het inzicht door de Vader wordt gegeven en dat zijn volgelingen met onbegrip zullen moeten leren omgaan.
Doorheen mijn leven ben ik deze tekst en het geloof anders gaan beschouwen. Al snel worstelde ik met de plaats die de ratio of het verstand in onze maatschappij had. Slim zijn was het doel. Zorg dat je goed leert, dat je later je plan kan trekken…Het feit dat ik een mentaal gehandicapte zus en broers heb, speelt hierin wel een rol. Wat is dan de zin van hun leven? Ik wist het niet. Was een bolleboos beter dan een minder verstandig iemand? Volgens mij niet, vandaar dat mijn levensmotto was: niet slim worden maar wijs. Wijsheid bereiken was mijn levensdoel.
Ik ergerde mij ook aan de plaats van de vrouw in onze maatschappij. Ik zocht naar de wortels van deze ongelijkheid. Welke rol heeft het christendom hierin gespeeld? Of de antieke cultuur? Daarbij kwam nog de verhouding rijk-arm, en het eeuwige geweld. Wat kan de wijsheid zijn van een oorlog?… Ik wist het niet. Ik vond meermaals geen antwoord. Mijn verstand was te klein…Mijn vader zei als hij uiteindelijk geen antwoord meer wist: ja het is…het is… het is nu eenmaal zo. Als kind vond ik dat geen antwoord.
Via Taï Chi ben ik in contact gekomen met oosterse wijze van denken. Ik voelde me er goed bij. De langzame bewegingen zag ik in het begin eerder als een turnoefeningen om lenig te blijven, maar de rust van deze bewegingen schonk mij voldoening. Tijdens deze lessen kon ik mijn verstand stilleggen. Zo besefte ik het relatieve van gedachten, van gevoelens. Deze bewegingen, samen met primitief dansen en de mediteren, maakten mij bewust van een innerlijke kracht, van een stem die mijn ik oversteeg, van een licht dat alles vervult.
Ik herinner me dat we in het bos gingen mediteren met één vraag voor ogen: Wie ben ik? Inwendig lachend, giechelend… Zie me hier staan? Allez, wat zie ik ? Niets, lucht, leegte…o ja verstand op nul zetten, niet oordelen …en vragen wie ben ik? …en luisteren… heel dikwijls borrelt er dan inwendig een flard van een lied op, meermaals van een lied uit deze vieringen, alsof de plaat stil staat … soms dringen de woorden maar langzaam tot me door vb. “Neem geen reiszak mee, maar ga met lege handen” …of “ wie zou ik zijn als jij niet wijd en zijd, waakt over mij en al mijn gangen”… Maar toen die ene keer in het bos hoorde ik als antwoord op mijn vraag: Wie ben ik? Ik ben die ben…Oei. Wat een antwoord. Kan dat wel? Ja, deze zin bleef door mij heen gaan, bleef tot mij komen… ik ben die ben… dat was de boodschap die door kwam.
En dan besef je maar: die grote beuk voor mijn neus is ook; en de anderen zijn ook en alles is en zelfs de lucht is en de leegte is…fantastisch. We zijn. Christenen zijn, maar moslims ook en vrouwen zijn, maar mannen ook…
Ik besefte dat ik wijsheid ervaren had, en dat niemand meer dat gevoel en dat besef of weten kan ongedaan maken. Vandaar dat ik mijn levensleuze moest of wilde verfijnen: Welke rol speel ik in dit geheel? Wat is mijn taak in dit leven van alles en al wat leeft?
Het antwoord tijdens een meditatie was: verlichting brengen. Ik vind dat zeer mooi want dat is ook deels de bedoeling van Tai chi als je zo staat kan je je rugpijn of schouderpijn verlichten, maar het ging niet louter om fysische ongemakken het gaat ook om inzicht in je wijze van zijn, van denken, van handelen.
Naar leerlingen toe probeer ik ze te laten ervaren op welke wijze ze functioneren, niet alleen in hun denken maar ook in hun handelen, op welke wijze zij omgaan met elkaar.
Zelf groeide mijn bewustzijn ook constant. Het is wel leuk dat je beseft dat er nog zoveel te ervaren valt en te beleven. Je hebt de indruk dat je nog maar aan het begin staat van een ontdekkingstocht.
Anderhalf jaar geleden kreeg ik als opdracht om mijn totem te zoeken? Internet kan wel veel, maar hier was het ontoereikend. Vandaar dat ik een vierdaagse cursus volgde in Orval onder leiding van Frank Coppieters met als titel: ontdek de sjamaan in jezelf. Een vriendin had me dit aangeraden en zij ging ook mee. Het werd een intens weekend van dans en meditatie en delen van ervaringen en sjamanisme.
Frank Coppieters gaat er van uit dat de kern van alle zijn pure liefde is. Door meditatie, dans en klank laat je dit trillingsveld bovenkomen en open je je meer en meer voor deze liefdevolle kracht of kern. In een sjamanistische sessie komt het erop neer dat je door elke vorm van lawaai afkomstig van trommels, ratels, klanken, klankschalen en door heen en weer duwen en trekken je onbewuste verkent, contact maakt met deze innerlijke liefdevolle kracht in je, een ideële reis maakt dat kan leiden tot een transformatieproces zo dat je een vogel wordt of … ik werd een reuzespin, die haar gif gebruikt om het negatieve te transformeren in het goede.
Het hele weekend was toevallig opgebouwd rond een spin die hoog in de nok zat en die een web weeft van goedheid, liefde en kracht. Mijn vriendin vergeleek het proces met een spirituele geboorte. Op het einde van dit weekend hebben de twaalf mannen en twaalf vrouwen me tot sjamaan verkozen onder een dikke eik boven op een heuvel. In de indiaanse mythologie is de spin degene die de draden van het leven verbindt, een moeder aarde type. Het is in de indiaanse cultuur ook de spin die het vuur naar de mensen heeft gebracht.
Waarom vertel ik dit allemaal? Misschien omdat ik besef wat Jezus zegt. Als je de kracht van de vader kent, als je zijn geest voelt. Als je de innerlijke kracht van het Al ervaart die overal doorheen stroomt, die alle leven geeft, dan vergaat je eigen ik in het niet dan ben je één met het al en dan kan je zeggen wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt heeft eeuwig leven en zal opstaan op de laatste dag. Dan is er geen onderscheid meer tussen man en vrouw, tussen hindoe’s en joden, tussen dieren en mensen, want de kern van alle zijn is hetzelfde is licht, zuiverheid, liefde.
Want
een sjamaan
is eerlijk en oprecht
hij geeft de boodschap door
van de allerhoogste
ook al is het moeilijk
hij mag wel diplomatisch zijn
de sjamaan
oordeelt nooit,
hij maakt de mensen bewust van hun zijn
hij geeft ze kracht
om hun passen te richten naar u
om te groeien in heelheid en goedheid
De sjamaan is vol liefde en heelt
zoveel hij kan
in de mate dat hij kan
naar geest en ziel
naar lichaam en zijn
De sjamaan
leeft van u
in dienst aan u
vol dankbaarheid
in verbondenheid met het Al.