Volgens de woorden van Jezus, hier genoteerd door Johannes, schuilt er iets mysterieus in onze wereld, in de kerkgemeenschap, en in ieder van ons. Het is zo geheimzinnig dat we het niet zien, ruiken, aanraken, horen of proeven. Maar het is er. Er zijn meer van die krachten en energieën rondom, in, en zelfs door ons heen.
Op het ogenblik is het hier heel vroeg in de morgen. Het is doodstil. Er is geen enkele geluid. En toch zit het hier vol met golven, trillingen, frequenties en elektrische krachtvelden. Je hoeft de knop van je radio of televisie maar in te drukken, of muziek en kleur barsten hier - in die nu plotseling hoorbaar en zichtbaar geworden stilte - los: harde rockmuziek, monniken die op ouderwetse wijze hun getijden zingen, een symfonieorkest uit Montreal, en stemmen van over de hele wereld.
Al die energie was er, zonder dat ze merkbaar was, in en door alles heen. Het is een wonder dat we tegen al die stralingen bestand schijnen te zijn. Of misschien niet?
Er is zo’n soort kracht aanwezig in de natuur. Denk aan de enorme vitaliteit, die we daarin aantreffen. Er worden daar dingen geboren. Bomen groeien op in de richting van het licht. Takken en bladeren draaien rond en rond. Planten bloeien. Vissen zwemmen. Insecten krioelen in het rond. De dieren die het overleefd hebben zijn op zoek naar een maat om hun leven in anderen voort te zetten. Mensen omhelzen elkaar, en zelfs de wolken jagen elkaar voortdurend na in de lucht.
Jezus heeft het hier bij Johannes over een ander type van een dergelijke mysterieuze kracht. Een goddelijke soort. Een allesverklarende, machtige en geweldige energie. Ze is volgens hem hier bij ons, met ons, en in ons, zonder dat we ze kunnen of horen. Jezus noemt het een aantrekkingskracht. Het is een kracht, die van God komend, ons door Jezus Christus aantrekt naar God. Het is een energie die ons naar hem, naar God, en die ons tegelijkertijd naar elkaar toe trekt.
Protestanten en katholieken, moslims en joden, Amerikanen en Russen, Aziaten en Europeanen, christenen en Hindoes, zijn we op het ogenblik niet allemaal meer in communicatie met elkaar dan ooit te voren? Schijnt soms de hele wereld niet in gesprek te zijn met elkaar?
Er is inderdaad een kracht aan het werk rond ons, en ze is het aanschijn van de aarde aan het veranderen.
Jezus spreekt niet alleen over de oorsprong en de natuur van die energie, hij zegt ook wat de uitkomst ervan zal zijn. Het is een aantrékkingskracht die ons vanaf het begin meegegeven is. Een aantrekkingskracht die ons allemaal doet richten op die gezamenlijke oorsprong, de tafel, en de woning waar we allemaal vandaan komen.
We zijn door die kracht omgeven, we worden er door gedragen. Het is die energie die ons doet weten en voelen dat de wereld waarin we leven, niet alles is. Dat de kleuren die we zien, niet alle kleuren zijn. Dat de muziek die we horen, niet alle muziek is. Dat de talen die we spreken, niet alle taal is. Dat de relaties die we nu hebben, niet al onze hoop en verlangens vervult. Dat de liefde die we ondervinden - hoe groot die liefde ook is - alleen maar een begin is van de grote en uiteindelijke liefde. Een liefde die ons alleen maar laat vermoeden hoe het zal zijn, als die aantrekkingskracht van God ons allemaal bij elkaar gebracht zal hebben in de woning van onze oorsprong.
Het zal de vervulling zijn van het visioen dat Abram en Sara vanaf het begin zagen, en waar de profeten steeds weer mee gewerkt hebben, tot en met Johannes zelf als hij in zijn boek Apocalyps of Openbaring van Johannes de uiteindelijke stad van God beschrijft. Een stad die een oude naam heeft, maar die nieuw is: Jeruzalem, de vredesvolle. Een stad waarin God en mens samen zullen zijn.
De jezuïet Pierre Teilhard de Chardin kwam in zijn wetenschappelijk werk in onze eeuw deze aantrekkingskracht weer op het spoor, toen hij beschreef hoe de hele schepping op een traject ligt dat naar een centrum voert, dat hij Punt Omega noemde. Volgens hem dient een mensheid die trouw is aan haar menselijke roeping zich weer bewust te worden van dit ‘naar voren toe’ aangetrokken te zijn. Een traject waarvan Jezus voor ons de lijnen uitzette. Een soort ruimtevaart waarvoor we allemaal dringend uitgenodigd zijn.