Morren is een gek woord, dat wij niet meer gebruiken. Wie zegt dat nog? Vandaag spreken wij liever van verzuring en dat is net hetzelfde.
Het is een modewoord geworden tot in het parlement.
We horen bijna elke dag dat onze samenleving aan verzuring lijdt. Eigenlijk een veel te zacht woord om een maatschappelijk fenomeen aan te duiden dat gekenmerkt wordt door stijgend aantal depressies, partnergeweld, ruzies tussen buren, soms met dodelijke afloop, agressie en zelfmoorden.
Men noemt dat de verzuring alsof het over de zuurtegraad van uwe moestuin gaat. En zoals men die kan verhelpen met toevoeging van een beetje kalk, zo wil men de verzuring van de samenleving oplossen met premies en cheques, en gratis barbecues, vuurwerk en evenementen allerhande.
Geef ze wat amusement en de verzuring is opgelost.
Ik vraag me soms af: zouden ze dat nu echt zelf geloven ?
Antoine de Saint Exupéry schreef het reeds: “Geef de mensen brood voor niks en ze zullen er voor vechten. Maar laat ze samen een toren bouwen en ze worden vrienden.”
Gratis is altijd plezierig maar als de dag daarna de kraan dichtgaat, begint de miserie.
Het is niet toevallig dat de joden beginnen te morren, een dag na de broodvermenigvuldiging. Dan wordt het hoog tijd dat Jezus hen duidelijk maakt dat het hem niet om de gratis broodbedeling te doen was. Het ging om zijn persoon: “Ik ben het brood!”
Als we de verzuring willen doorbreken, hebben we meer nodig dan een vadertje staat die amusement uitdeelt. Het zit hem veel dieper. We hebben Iemand nodig die de moeite waard is om voor te leven.
Heb je ooit de stap gezet om persoonlijk vriendschap te sluiten met de verrezen Christus? Ja, met een morgen en een avondgebed. Ja, met een bewuste omgang met Hem in moeilijke maar ook in vreugdevolle momenten.
Père Duval zong het op zijn manier: « Seigneur, mon ami, tu m’as pris par la main. J’irai avec toi, sans effroi, jusqu’au bout du chemin. »
“Heer, mijn vriend gij hebt me bij de hand genomen. Met u ga ik zonder schrik tot het einde van de weg.”
Leven, met uw hand in zijn hand, en uw zuurtegraad wordt zoet als honing.