Jezus heeft zich geleidelijk geopenbaard door zijn woorden en zijn daden. Hij heeft in zijn eigen vaderstad geen gehoor gevonden, zoals de grote profeet Ezechiël vroeger niet gehoord werd. De apostelen hebben op hun eerste zending dikwijls het stof van hun voeten geschud als een getuigenis tegen hen die niet luisterden. Zoals Amasja, de priester van het onreine Bethel, het afgescheurde heiligdom van Israël, niet naar de eenvoudige prediking van Amos luisterde, en zo in zijn eigen onreinheid bleef en zich niet bekeerde op het woord van Gods profeet, zo bleef het vuile stof van de reizende apostelen voor de deuren van hun onwillige luisteraars plakken. Ze zouden zich niet bekeren en niet intreden in de eenvoud van het ‘Rijk Gods’, de broederlijkheid die Jezus en die zijn apostelen predikten. De geschiedenis herhaalde zich. Het ja en het neen van de mensen bleef dooreen bestaan.
Jezus houdt hier niet bij stil. Hij is een waar profeet, een goede herder, ‘dé goede Herder’. Hij heeft zijn mensen uitgezonden en luistert naar hun verhaal als ze terugkomen. Nu wil Hij ze voor een geruime tijd apart houden. Hij wil ze laten rusten en hen voorbereiden op de verdere openbaring van zijn macht en van zijn geheim. De grote openbaring moet nog komen. De eerste aanloop hiertoe zal de vermenigvuldiging der broden zijn. Die is nog niet in Jezus’ gedachte. Het is pas later dat Hij het volk wonderbaar zal spijzen. Hij doet iets waar er nood is en waar de mensen geloven dat Hij iets kan doen. Als er zieken zijn onder zijn luisteraars geneest Hij ze op hun woord van geloof. Als het sabbat is gaat Hij naar de synagoge onderrichten. Hij leeft in uiterste rust en altijd actief tegelijk. De tijd van de vermenigvuldiging van de broden is nog niet gekomen. Het is de menigte die honger zal hebben die Jezus op de idee zal brengen om ze te spijzen. En het is de wonderbare spijziging die Hem verder naar de idee van de Eucharistie zal brengen. Jezus leeft uit God, Hij leeft met zijn Vader en met de ogen van zijn Vader ziet Hij iedere dag nieuw. Zoals Hij in de Bergrede predikte, leeft hij natuurlijk vanuit God. Zoals de vogels in de lucht die niet ‘verzamelen in schuren’, zo zet Hij zijn werk voort. God werkt in Hem en werkt in de anderen en werkt in de natuur. Wanneer alle omstandigheden ertoe zullen uitnodigen, zal de Heilige Geest Jezus de wondere spijziging suggereren. Dan zal weer een nieuwe horizon zich openen, tot de laatste etappe van de openbaring, die van het kruis en de verrijzenis, zich aan zijn Geest zal opdringen. Als de weerstand van zijn vijanden totaal zal zijn, zal de Heilige Geest Hem het laatste antwoord inspireren. Dan zullen we Hem volledig kennen. Hoe schoon die volle werkzaamheid van Jezus in die totale rust van de overgave aan zijn Vader.
Het is die rust die Jezus op zijn apostelen overdraagt. Zoals Hij, zijn zij in volle activiteit. Ze zijn in de leer. Ze leren hun werk en ze brengen verslag uit. Ze leren ook hun rust. Niet alleen de rust na de vermoeidheid van het zendingswerk, maar ook en vooral de rust aan de bron van hun wezen, hun rust bij Jezus, die rust bij de Vader is. Elk moment van rust dat ze bij Hem doorbrengen is winning van grote kracht, van geestelijke groeikracht die ze zo nodig zullen hebben als ook zij hun laatste getuigenis zullen moeten afleggen. Zij weten niet waar of wanneer dat zal zijn. Maar in de vervolging zal de Geest hen ingeven al wat ze moeten antwoorden. Ze zullen Hem in arbeid en in rust hebben leren kennen. Hij zal hen sterken om zelfs met hun bloed te getuigen.
Zo ver zijn de apostelen niet. Zo ver is Jezus zelf niet. God heeft zijn tijd en Jezus wacht die tijd af, in afwisseling van rust in Hem en van zendingsarbeid, aandachtig voor wat de Geest Hem ingeeft en aandachtig om zijn apostelen in te wijden in dat ritme van arbeid en van rust. Is het omdat de rust van de arbeider in de oogst van korte duur is, omdat het volk Jezus en zijn leerlingen achtervolgt dat zo weinigen Hem als apostel willen volgen? Of is het omgekeerd omdat zo weinigen de diepe rust bij Jezus en bij God ontdekken en aankunnen?.