Het evangelie van vandaag past bijzonder goed in de vakantietijd. De leerlingen keren terug van hun eerste missiereis en zijn vol van alles wat ze beleefd hebben. Nu nodigt Jezus hen uit: ‘Kom mee naar een eenzame plaats en rust er wat uit’.
Wat zou Jezus zeggen tegen de mensen die in onze dagen gepakt en gezakt uittrekken om op overbevolkte stranden zich in de zon te laten bakken? Of tegen hen die in kilometerlange autoslierten naar het zuiden trekken op weg naar de zon?
‘Kom mee naar een eenzame plaats en rust wat uit.’ Eigenlijk doen de mensen juist het tegenovergestelde. Zij gaan naar plaatsen waar het overdruk is: op het strand, op campingplaatsen, in toeristische centra. De mens is bang voor de eenzaamheid, want daar vindt hij zichzelf. De mens is bang voor rust en stilte, want hij is bang voor zichzelf. Het is opvallend dat de mens niet graag bij zichzelf thuis komt. Want als we alleen zijn, duiken veel gevoelens en gedachten op, die we anders verdringen, omdat ze minder aangenaam zijn. In een spiegel zie je altijd dingen die je liever niet zou zien: het eerste grijze haar, een diepe rimpel op je voorhoofd, een bepaalde trek… En als wij in de stilte geconfronteerd worden met de spiegel van ons leven, dan ervaren we de onvoldaanheid met onze levensstijl, de zinloosheid van ons jachtig leven, de onrust van ons hart. Dan willen wij van onszelf wegvluchten en komen we weer uit in de jacht van het leven. Waar de mens zichzelf niet meer verdragen kan, waar hij het oordeel over zijn eigen doen en laten uit de weg gaat, bestaat er veel kans dat hij zijn zelfstandigheid prijsgeeft of verliest. Het gevaar is niet denkbeeldig dat hij willoos door andere mensen gemanipuleerd wordt, die hem dan dicteren waar en hoe hij zijn vakantie zal doorbrengen. Zelfstandige mensen hebben inkeer, bezinning en rust nodig. En daarvoor is de vakantie een heel geschikte tijd. Iemand schreef in zijn dagboek bij het begin van de vakantie: ‘Vandaag ga ik bij mezelf op bezoek. Ik hoop me thuis te vinden’. Er gaat elke dag zoveel door ons hoofd en ons hart en ons gevoel. Met onze gedachten, onze wil en onze gevoelens zijn we vaak ergens anders dan bij onszelf. Daarom schreef die man: vandaag ga ik bij mezelf op bezoek. Maar omdat we zo jachtig en gespannen leven, moest hij erbij schrijven: hopelijk vind ik mezelf thuis! Het is echt niet zo gemakkelijk jezelf thuis te vinden en bij jezelf thuis te blijven. Maar onder de vakantie zouden we dat toch waar moeten maken. Dat bezoek zou ons werkelijk goed doen en ons vrij en zelfstandig maken! Denkt u dat het mogelijk is u te ontspannen, als u al uw zorgen en spanningen zou inpakken bij uw vakantiebagage?
Of u nu de vakantie thuis doorbrengt of ergens anders, probeer eens alles wat u drukt af te werpen en eens tijd en ruimte te scheppen om bij uzelf thuis te zijn. Toen mijn broer pas missionaris was, waren er in zijn missiegebied nog geen wegen en geen auto’s, zodat een paar negerboys zijn koffers moesten dragen. Op een hete dag hadden ze uren lang gelopen in de hete zon… Opeens gooiden ze de koffers tegen de grond, gingen zitten en gingen geen stap meer verder. Noch beloften op een extra loon, noch dreigen kon baten. ‘Waarom doen jullie dat?’ vroeg mijn broer. ‘Onze ziel moet de tijd hebben om ons in te halen’, zei één van hen. Onze ziel moet de tijd hebben om ons in te halen! Is dat geen mooi woord? Lopen en jagen wij ook niet weken en maanden aan een stuk, zodat we nooit tot bezinning kunnen komen? Ik hoop dat u tijdens deze vakantie uw ziel de tijd geeft om u in te halen. Dat is ook de aansporing van Jezus tot zijn leerlingen: ‘Kom mee met mij naar een eenzame plaats en rust er wat uit!’
Als wij bij onszelf op bezoek gaan en er onszelf thuis vinden, zullen we ook God thuis vinden, want God is altijd thuis. Hij hoort de stem van ons gebed, Hij ziet de nood van ons hart: ‘Komt allen tot Mij, die belast en beladen zijt en Ik zal u verkwikken.’ De vakantie is de kostbaarste tijd, als we tot rust willen komen. Als onze ziel ons weer kan inhalen, zullen we God zelf ontdekken in het luisteren naar zijn woord, in de viering van de sacramenten, in het gemeenschappelijk gebed. Zoals we in de vakantie uitrusten om weer gesterkt onze taak aan te vatten, zo komen we telkens weer samen in de eucharistie om onze zending in de wereld te kunnen vervullen.