Geloven! Dat moet je toch van huis uit meekrijgen.
Dat was inderdaad eeuwen lang de normale weg.
Dat is nu voltooid verleden tijd. Elke ouder voelt aan de lijve de onmacht, om zijn of haar geloofsovertuiging over te dragen op de kinderen. Net zoals elke leerkracht, elke catecheet, elke priester diezelfde onmacht ervaart.
Is het allemaal de schuld van de tijdsgeest? Van de media, van het ontspanningsleven?
Of mogen we ook eens in eigen boezem kijken?
Wat is onze geloofsoverdracht gewoonlijk: ‘ge moet naar de mis gaan.'
We beginnen waar we zouden moeten eindigen.
Geloofsoverdracht is vertellen, maar dan vertellen uit je eigen leven, vertellen van je eigen twijfels en je eigen zekerheden. Vertellen wat God voor u betekent en wat Hij voor u betekent heeft in de meest moeilijke en duistere momenten van je leven.
Geloven is een bron van vreugde. Het is een blijde boodschap. En wij hebben er zo vaak een probleem van gemaakt, een serieus probleem dan nog. We kunnen er niet meer om lachen. En dat is onze armoede.
De armoede van heel de westerse samenleving.
We lachen niet meer en als we lachen is het zo beleefd en soms zo groen. Geloven is een vreugde, vreugde om het leven, vreugde om elkaar, vreugde om Hem die ons aan elkaar gegeven heeft. ‘Dit zeg Ik u opdat mijn vreugde in u moge zijn en uw vreugde volkomen moge worden.'
Geloofsoverdracht moet niet beginnen waar ze moet eindigen: eucharistie vieren. Belangrijker is wat er aan voorafgaat: geleidelijk ontdekken dat het leven een geschenk is, dat wij onze eigen oorsprong en ons eigen einddoel niet zijn maar dat er Iemand is die wel onze oorsprong en wel ons einddoel is, dat die ons nooit in de steek laat omdat Hij de liefde zelf is.
Elk jaar worden er in Frankrijk tussen de 2 à 3.000 volwassenen gedoopt. Het zijn stuk voor stuk allemaal mensen die thuis nooit over het geloof hebben gehoord, tenzij om het af te breken. Zij mochten het geloof ontdekken in gesprekken met mensen, gewone mensen die wilden vertellen wat God voor hen betekende.
De tijd dat Jezus zijn mensen uitstuurt, mensen zonder veel bagage, om de blijde boodschap te brengen, is nog niet voorbij. Misschien horen ook wij zijn uitnodiging.