Profeten zijn geen waarzeggers, maar zeggen de waarheid. En de waarheid is - zegt Jesaja - dat het volk God vergeten is. Ze zijn zomaar raak gaan leven: oppervlakkig en in slaap gesust door gemakzucht. Het ging hun lange tijd voor de wind, maar God raakte steeds meer op de achtergrond. ‘Niemand’, klaagt Jesaja, ‘die eraan dacht uw naam aan te roepen, niemand die nog zijn vertrouwen op U durfde stellen’. Tot ze, door een vreemde grootmacht overvallen, verdreven werden uit hun eigen land. Toen pas schrokken ze wakker.
Dan, na vele jaren terug in eigen land, krijgen ze een nieuwe kans, en Jesaja bidt: ‘Heer, blijf niet kwaad op ons. Zie op ons neer, op ons, uw eigen volk!’. En de mensen vraagt hij niet langer God te vergeten. Hij roept hen op tot nieuwe waakzaamheid!
Geen woord dat in de Advent zo vaak terugkomt als dat woord: waakzaamheid, wakker blijven. Ook vandaag horen we Jezus de mensen waarschuwen: ‘Ooit zal God je ter verantwoording roepen, maar wanneer dat is, weet niemand. Blijf dus waakzaam en wakker, en ga intussen behoedzaam om met wat de huiseigenaar - dat is God - aan jouw zorgen heeft toevertrouwd. Leef niet oppervlakkig aan God en de mensen voorbij. Wees attent op de wezenlijke aspecten van het leven'.
Hoe moeilijk dat is - in het oog houden waar het eigenlijk om gaat -, zullen we in de komende weken weer ervaren. Met het oog op de komende kerstdagen is een hele handel ontstaan. Sommigen spreken zelfs van een kerstindustrie. Reisbureaus en restaurants, pret- en recreatieparken, supermarkten en cadeauwinkels, allemaal willen ze iets verdienen aan dit christelijke feest. Let wel: de kost verdienen, winst maken, is geen schande, en het elkaar gezellig maken is prijzenswaardig. Maar het eigenlijke van Kerstmis graaft dieper, en het vraagt meer aandacht dan het krijgt. We worden immers door - overigens vaak plezierige - bijkomstigheden overspoeld, en houd dan maar eens het gelovige hoofd boven water!
Te weinig komt God nog ter sprake. Te weinig wordt in de Advent de weg vrijgemaakt voor Jezus en zijn goede nieuws: dat God van mensen houdt, en wij van elkaar dienen te houden.
Wakker blijven als gelovigen is je telkens laten gezeggen door het evangelie. De vrede moet niet alleen worden gevierd, maar ook door ons worden gemaakt. Er moet aan gewerkt worden - leert het evangelie - dat het leven goed wordt voor meer en meer mensen.
Maar niet alleen inzet houdt ons wakker, ook het gebed. Echt bidden houdt ons waakzaam, zorgt ervoor dat we niet verzanden, niet verdrinken in het alledaagse gedoe. Bidden is stil worden, je hart verheffen tot God. En in dat gebed kan een mens troost vinden, vertrouwen opdoen, en inspiratie putten om het goede te doen.
Toen de joden dat niet meer deden, ging het mis met hen. ‘Als bladeren’, bekent Jesaja, ‘zijn we afgevallen, en de wind van onze zonden heeft ons meegevoerd. Want niemand die er nog aan dacht uw naam aan te roepen’. Inderdaad, toen ging het mis met het volk. Het werd gedeporteerd, en raakte vervreemd van eigen bodem, ontworteld.
Het gaat ook met ons mis, als we niet waakzaam blijven, als we God vergeten te aanroepen. We zullen van Hem vervreemden, het zicht op het eigenlijke leven verliezen, en ook ontworteld raken.
En dus zeg ik Jesaja en Jezus na: laten we waakzaam blijven, en niet vergeten te bidden.