Palmzondag (2005)

Het zal je maar gebeuren. Je bent Jezus van Nazaret, je hebt veel vrienden gemaakt onder het gewone volk, maar je weet dat de leiders je bloed wel kunnen drinken. Je beseft dat naar Jeruzalem gaan letterlijk levensgevaarlijk is. Wat doe je? Blijf je trouw aan jezelf, neem je het risico dat ze je aan het kruis slaan of ga je met stille trom gauw de andere kant op?
Het zal je maar gebeuren. Je bent burgemeester van Sampit een stad in Kalimantan aan de rand van het regenwoud. Hoge heren uit Djakarta beloven je een miljoen dollars als je een flinke kapvergunning afgeeft.. Je inkomen als burgemeester is maar magertjes. Wat doe je? Blijf je trouw aan het land en zijn bevolking of zwicht je voor het grote geld?
Het zal je maar gebeuren. Je zit in de tweede kamer. Een groot industrieel concern is bij jou aan het lobbyen om tegen een bepaald wetsvoorstel te stemmen omdat dat nadelig is voor hun bedrijf. In je hart ben je voor het wetsvoorstel, maar ze beloven je gouden bergen als je toch tegenstemt. Wat doe je? Blijf je trouw aan je zelf en je overtuigingen of zwicht je voor de gouden bergen?
Het zal je maar gebeuren. Je bent een gewone mens in een gewone straat, je hebt een gewone baan met een gewoon salaris. Dan krijg je een andere baan aangeboden waarbij je vijf keer zoveel kunt verdienen. Alleen, in die andere baan kan niet alles het daglicht verdragen. Wat doe je? Blijf je trouw aan jezelf, aan je gevoel voor eerlijkheid, of zwicht voor het geld en doe je mee aan duistere praktijken?
Het zal je maar gebeuren. Maar het gebeurt elke dag, overal, op duizend en een manier, in het groot en in het klein. Het gebeurt dat mensen zich laten verleiden door geld, macht, invloed om dingen te doen waarvan ze heel goed weten dat ze eigenlijk niet door de beugel kunnen.
Maar er zijn ook mensen als Jezus van Nazaret die trouw blijven aan zichzelf en hun overtuigingen, ook al weten ze dat het hun geen voordeel oplevert maar eerder het tegendeel. Maar in de ogen van velen ben je stapelgek als je niet mee doet aan wat de meesten gewoon vinden. In de ogen van velen ben je achterlijk als je kiest voor hogere waarden, voor trouw aan jezelf, trouw aan anderen. Ze vinden je maar belachelijk, bekrompen.
Jezus van Nazaret durfde zich belachelijk te maken: Jeruzalem binnentrekken als koning op een ezel. Dat is a.h.w. een groteske karikatuur van grootheid. Maar had hij niet gezegd: wie de eerste wil zijn, moet de minste willen zijn. Hij was trouw aan zichzelf, tot in het uiterste? Hoe trouw zijn wij aan onszelf, aan onze idealen, aan ons geloof in die Jezus?