Tijdens de ballingschap heeft een aantal joden zich indertijd vermengd met de Assyriërs. Terug in eigen land hebben deze onechte’ joden zich gevestigd in Samaria. Op de inwoners van die streek werd, onder andere vanwege hun afkomst, door de andere Israëlieten neergekeken. Wie op reis was, kon dat gebied beter vermijden. Je werd er volgens de religieuze wetten onrein van. Jezus daarentegen trekt dwars door Samaria. Hij weigert mee te doen aan allerlei vooroordelen en trekt zich niets aan van allerlei reinheidswetten die de Samaritanen vuil maken. Hij gaat er dwars door en dwars tegenin. Hij gaat niet met een boog om Samaria heen. Hij gaat de moeilijkheden niet uit de weg.
Midden in Samaria ligt de plaats Sichar. Het is midden op de dag als Jezus daar gaat zitten bij een bron waar de mensen uit het dorp water komen putten. Het is op het heetst van de dag. De mensen zoeken de schaduw op of blijven binnen op dit uur. Het is stil bij de bron.
Eén vrouw die blijkbaar liever niet komt als er meer mensen zijn en die zich kennelijk schaamt - ze heeft al vijf mannen ver¬sleten, zegt Jezus - is naar de bron gekomen op dat stille uur.
In zijn evangelie beschrijft Johannes de ontmoeting tussen haar, een Samaritaanse vrouw, en Jezus. En één ding wordt duidelijk: het is een echte ontmoeting.
We hebben dagen dat we veel mensen tegenkomen en spreken. Maar elkaar echt ontmoeten is iets anders, is iets meer. Iemand echt ontmoeten heeft iets bevrijdends. Je hoort soms verrassen¬de dingen, je ogen gaan soms open, het doet je goed, jij en die ander worden er andere mensen van.
Daar bij die waterput, die bron, wordt de Samaritaanse een an¬der mens door de ontmoeting met Jezus. Ze voelt het precies aan. Deze man is er een die weet wat er in mensen omgaat aan hoop en twijfel, domheid, drift, plezier, onzekerheid… Zij voelt zich door Hem heel erg aangesproken, letterlijk en figuurlijk. Zij vermoedt in Hem een profeet, een man Gods, een bron is Hij, een bron van leven.
Nadat ze Hem getroffen heeft, rent ze de stad in en zij die eerst bang was onder de mensen te komen, vertelt nu aan ieder die het horen wil dat zij de messias heeft gevonden. Iemand met woorden, waarmee je verder kunt.
In plaats van water heeft ze kracht geput uit die ontmoeting met Jezus, het levende water.
Samenkomen in zijn naam, liturgie vieren, de Bijbel lezen, sa¬men zingen, in gelovig gesprek gaan met elkaar, ruimte maken in je leven voor bezinning, het zijn allemaal mogelijkheden om kracht te putten uit de gedachtenis aan Jezus. Soms lijkt Hij als bron van inspiratie opgedroogd. Soms is Hij bron van levend water, wie naar Hem toegaat kan er troost uit putten, nog steeds kun je bij Hem kracht opdoen om verder te gaan…