Pinksteren (2008)

Beste Vrienden,

Pinksteren is het minst aansprekende feest van de grote drie.
De tweede pinksterdag staat als eerste op de nominatie om ingewisseld te worden
voor welk ander feest dan ook.
Toch …
ja natuurlijk is er een toch.
Pinksteren is immers het feest van de kerk en dus van de toekomst van de kerk.

Kerstmis is een feit: er is iemand op aarde geboren, Jezus,
en wat hij deed maakt dat we zijn geboorte blijven herdenken
als een van de grootste daden in de geschiedenis van Gods heil.
Pasen is een ommekeer: het graf leek de toekomst af te sluiten,
maar God laat het niet bij de dood zitten; Jezus leeft door de dood heen.
Maar Pinksteren ,
het feest van de Geest; wat moet je je daarbij voorstellen?
als de kinderen op het Vormsel worden voorbereid
dat heeft die voorbereidingstijd het karakter van een speurtocht naar de Geest;
als je er niet naar zoekt,
dan vind je niets, dan blijft Pinksteren in de lucht hangen, of in het niets.

Als het over Kerstmis gaat: je kunt op de kribbe stuiten,
de wereld staat vol met Kerststallen
en er zijn heel veel plaatsen waar ze relikwieën van de kribbe denken te hebben;
je kunt met Pasen , .. nou, het lege graf dat is al wat moeilijker,
maar een grafplaats en een steen die er niet meer voor ligt,
en een kruis dat niet langer teken van de ellendige dood van een misdadiger
maar teken van overwinning wordt..

maar Pinksteren …. geluid, maar dat verwaait,
vlammen als vuurtongen, maar die doven
woorden die gesproken worden en verstaan worden, maar dat speelt zich af aan de binnenkant van een mens; het is niet zo gek dat er een speurtocht nodig is.

En als we naar het evangelie gaan,
dan komen voor Pinksteren op de avond van Pasen terecht,
Jezus die vrede wenst,
en die zendt: missionair moeten jullie zijn,
zoals ik mijn boodschap rondspreidde.
En Jezus zegt dan: ontvangt de heilige Geest

Pinksteren is het feest waarbij we de Nederlandse missionarissen
in de Pinkstercollecte extra gedenken; zij die uitgezonden zijn
om de boodschap van het evangelie over heel de wereld uit te roepen.
Ontvangt de heilige Geest, zegt Jezus
tegen zijn leerlingen, tegen ons…
Wat is dat?
In Genesis lezen we:
Toen maakte God, de HEER, de mens.
Hij vormde hem uit stof, uit aarde,
en blies hem levensadem in de neus.
Zo werd de mens een levend wezen.
Vanaf het allereerste begin,
God zelf geeft zijn levensadem; wij ademen Gods adem.
Iedere ademtocht opnieuw. Iedere zucht. Levensadem van God.
Dat maakt ons tot levend wezen.
Dat wij niet vallen, terug in het stof, zongen we aan het begin;
stof zonder Gods adem, zend ons uw geest, uw levensadem.

In de profeet Ezechiël lezen we:
Dan zal ik ( God de Heer) hen eensgezind maken
en hun een nieuwe geest geven;
ik zal hun versteende hart uit hun lichaam halen
en hun er een levend hart voor in de plaats geven.
Een nieuwe geest,
Geen versteend hart, daar heeft een mens niets aan;
dat ligt je alleen maar zwaar op de maag;
een levend hart, daar gaat het ons om.

Dat is Pinksteren,
Geest - adem - vuur - hart - leven - ziel - vrede
zeven woorden,
zeven vlammen,
niet te vatten,
boven ons uit,
van God zelf.

En, als we ons laten gaan,
laten meenemen door de visioenen van toekomst,
dan blijf je niet nuchter
de verzen die onmiddellijk volgen op het verhaal van Pinksteren uit de Handelingen:
er waren er ook die niet anders konden denken dan:
ze zullen we te veel gedronken hebben.