Eens was hij een visser. Op het meer van Gennesaret. En iedereen weet het: het is daar heet en wild. Vissen is daar geen hengelsport. Het is een ruig gevecht. Ik verdenk Petrus ervan daar ooit gevloekt te hebben…
En nu is hij gedreven door de Geest, driftig van de Geest. Zo is Petrus nu. Na de verrijzenis wel te verstaan. Hij is ooit anders geweest… Maar goed, nu is Pasen voor hem een feit en hij is opnieuw de woordvoerder, het hoofd, de spreker.
En dat laatste interesseert me nu zo bijzonder, want hij doet het zeer goed. Hij doet het volgens de regels van de kunst. Hij houdt een betoog zoals het hoort. De luisteraar zal geboeid zijn: hij zei met zijn mond waar zijn hart van overliep. En die waarachtigheid slaat altijd over. Hij had een overtuiging, hij had argumenten en… hij had warmte in zijn gemoed. Hij zingt zelfs een soort Magnificat. Ik zie de luisteraars luisteren: wie tegen is, is nu nog meer tegen, maar wie pro is wordt het nu volop. Hij is overtuigd en hij overtuigt Zo eenvoudig is het geheim van de redenaar die niet voor zijn eigen winkel of voor zijn eigen zaak spreekt.
En dat doet Petrus hier allerminst. Hij spreekt over iemand anders, over de levenskans die wij niet mogen missen. Het is nu zeker, bekrachtigd, bewezen: de geschiedenis, het verhaal, de beweging van Jezus gaat onverminderd verder. Voor alle mensen zijn er nu wegen ten leven, vreugde voor het hart en rust voor het lichaam. Wat wil je nog meer?
Voor mensen die de zin zoeken van hun leven en een antwoord op de diepste vraag naar de zin van alles, is er nu een teken van hoop. En voor Petrus is dat teken onfeilbaar: het is ondenkbaar, dat iemand als Jezus door de dood werd afgeremd. Dit moest verdergaan. Het tegenovergestelde zou de hemel nooit hebben aanvaard.
Dat is Pasen, dat is Pinksteren, dat is het laatste woord.
Leven vanuit die zekerheid is voor hem nu het begin van het nieuwe in de geschiedenis. Het kan voor mensen goed worden… als ze dit kunnen geloven.
Vissers zullen er blij om zijn En andere mensen ook, vooral zij die niets anders kunnen dan de eerste en de laatste vraag te stellen. Aan de luxe van andere vragen komen zij niet toe. Zoals Petrus toen hij nog een visser was…