2e Paaszondag (2008)

A-cyclus · Paastijd · 2e zondag van Pasen · wit

Sommige mensen komen we elke dag tegen; andere, af en toe, en als het eens wat langer geleden is; dan zeggen we: daar zijn ze terug; die goeie, ouwe bekenden.

Ze hoeven daarom niet oud te zijn, als ze maar goed zijn!

En zie: na één jaar ‘ongeveer’ is hij er weer, zij het niet in levende lijve: de apostel Thomas, een héle ouwe bekende.

Hebt u ook niet de indruk dat het evangelieverhaal vandaag helemaal om hém draait; dat hij de hoofdrolspeler is?

Als het maar bij een indruk blijft, is dat niet erg.

Thomas is helemaal niet de hoofdrolspeler die om applaus vraagt; hij is ook geen figurant, en het evangelie is geen toneelstuk waarin Jezus als de Verrezen Heer voor " een optreden " zorgt.

Thomas mag een schakel zijn in een lange rij van mensen, die, te beginnen met Petrus, ons hebben leren geloven dat Pasen niet iets is om naar te kijken.

Pasen is Iemand, is God die geen punt zet achter de dood, ‘ amen en uit’; Pasen is de Levende Heer én wij, die in Hem Gods kracht en Gods leven beamen.

Ik denk even terug aan de 1ste Paasdag: op het horen zeggen van Maria van Magdala dat het graf leeg is, gaat Petrus kijken. Zijn verhaal eindigt niet met de woorden: " hij kon zijn ogen niet geloven".

De eerste ontmoeting van de Verrezene met zijn leerlingen eindigt ook niet met de woorden: " ze konden hun ogen niet geloven".

Hetzelfde bij Thomas: het gaat er niet om of hij al dan niet ZIJN OGEN kon geloven.

Om geloof gaat het hier, zonder franjes; de Heer die zegt: geloof je dat Ik het ben die tot u spreek?

Petrus, Thomas, wie is de volgende? Ik weet het niet, maar het kan goed zijn, dat iemand van ons aan de beurt is, - wat zeg ik ?- ieder van ons, u en ik.

Dan is de vraag: valt ons geloof samen met wat we zien of gezien hebben?

Begint het pas wanneer we ONZE OGEN niet kunnen geloven, of laten we het groeien in elke ontmoeting met de Heer in gebed, in Eucharistie, in de mens die we ontmoeten, ook als die onverwacht en onaangekondigd komt, soms zeer ongelegen, op plaatsen en momenten dat we ons van alles goed hebben afgeschermd..

Hoe begon het evangelieverhaal ook weer:

Toen de deuren van de verblijfplaats der leerlingen gesloten waren…

Zoeken in Preken Online