Tegenover de éne God, die in de hemel is, blijft het mogelijk onverschillig te blijven, indien al niet agnosticus, deïst te blijven, te geloven dat God in de hemel is, en terzelfder tijd dat Hij zich niets aantrekt van wat op aarde onder de mensen gebeurt. Geloven is tenslotte niet vanzelfsprekend.
Tegenover Jezus’ optreden blijft het mogelijk als toeschouwer, als waarnemer te leven, desnoods als geïnteresseerd waarnemer, veilig in de kring van de toehoorders, ook tegenover zijn leer, zijn inspiratie, de Kerk die Hij gesticht heeft. Het is tenslotte niet vanzelfsprekend in Hem als in de Verlosser te geloven.
Aan de Heilige Geest ontsnapt de mens niet. Hij is aanwezig in al zijn levensvragen. Hij inspireert al zijn denken en doen. Hij is in de hemel, maar ook op aarde. Geest als Hij is, dringt Hij overal door. Als God zijn Geest wegneemt, sterft alle leven. Hij is altijd en overal hier en nu. Hij staat niet, zoals velen denken over God, aan het verre begin van de schepping. Hij leefde niet, zoals Jezus op aarde, in een tijd die de herinnering vervaagt. Hier en nu wil Hij ons de volle waarheid leren, over de zin van al ons doen en laten, over onze beslissingen en onze aarzelingen, over het goede dat we altijd kunnen doen en over het kwade dat we gedaan hebben, over de vergiffenis die we ontvangen hebben en over de vergiffenis die we kunnen geven, over God in de hemel en over Jezus op aarde, over onze toekomst, het eeuwig leven na de dood.
Hoe ver staan de aarzelaars en de weigeraars van hen die, “gekleed in witte gewaden”, sterk en vreugdevol Amen en Alleluja zingen als de priester bij het begin van de Eucharistie hen uitnodigt om de heilige geheimen te vieren: “De genade van de Heer Jezus Christus, de liefde van God en de gemeenschap van de Heilige Geest zij met u allen”!
Hoe jammer dat ze vandaag niet horen wat Jahwe op de Smal tot Mozes roept, wat Hij zegt als Hij neerdaalt “in een wolk”, opdat het zien van God hem niet zou overweldigen: “Jahwe is een God van barmhartigheid, Jahwe is een God van medelijden, groot is Jahwe in liefde en trouw”! Hoe jammer dat ze Mozes’ antwoord niet horen: “Ach Jahwe, wees zo goed en trek met ons mee”! Ze gaan zelf alleen de weg van het leven verder. Anderen lopen twijfelend naast hen mee, maar nooit vormen ze samen een volk, het Beloofde Land komt nooit in het verschiet. God is geen lamp voor hun voeten, zijn barmhartigheid kennen ze niet, zijn medelijden willen ze niet, nooit ontmoeten ze Hem in een heilige wolk, een mist is het die Hem aan hun gezicht onttrekt.
Hoe jammer is het dat ze vandaag niet horen wat Jezus in de nacht aan Nikodemus zegt: “God heeft zijn Zoon niet naar de wereld gezonden om de wereld te oordelen, maar opdat de wereld door Hem zou worden gered, opdat al wie in Hem gelooft, niet verloren zal gaan, maar eeuwig leven zal hebben”! De nacht beklemt hen, maar ze geloven niet in de dag. De haat vernietigt grote stukken van hun leven, maar van de liefde van God, die zijn Zoon zendt, die nochtans hun broeder is, verwachten ze geen redding.
Hoe jammer is het dat ze vandaag niet horen wat Paulus aan de Korintiërs schrijft: “Broeders en zusters, laat alles weer goed komen, weest eensgezind, bewaart de vrede, en de God van liefde en vrede zal met u zijn”! De “God van liefde en vrede” is de Heilige Geest. Wie naar Hem luisteren, zijn in die zin de heiligen. “Groet elkander met de heilige kus. U groeten al de heiligen”, schrijft Paulus. Als iets gebroken is, laten ze de stukken liggen, verdeeld zijn ze en in onmin willen ze sterven, ze kennen geen vrede met anderen en met zichzelf, de “God van liefde en vrede” zien ze niet met hen. Christenen of niet, ze blijven leven en ze sterven zonder “de genade van de Heer Jezus Christus”, lichtjaren ver verwijderd van “de liefde van God” en buiten “de gemeenschap van de Heilige Geest”.
We begrijpen van onze eigen vader niet alles. We begrijpen van onze broers en zussen niet alles. We begrijpen van onszelf niet alles. De Heilige Geest die God en liefde is, zal ons eens alles over zichzelf zeggen. Met Nikodemus komen we eens allen uit de nacht, levend in vrede met God, de anderen en onszelf…