Op Schiermonnikoog staat een hotel aan het strand, in de eilandertaal ‘Noderstraun’(Noorderstrand) geheten. 20Daarbinnen hangen foto’s van een eerder hotel, dat inderdaad op zand was gebouwd, en inderdaad bij een vloedgolf is weggespoeld. Het nieuwe hotel ligt hoger en op beter fundament. Of het tegen een tsunami bestand is, betwijfel ik, maar de bouwers hebben wel van het verleden geleerd.
Zo mogen en moeten ook wij leren van onze fouten. Fout is het als we onjuist handelen, tegen de geboden en tegen de woorden van Christus. Maar ten diepste gaat het niet om wat we allemaal doen, zelfs niet om goed doen in Jezus’ naam, maar om het besef dat we allemaal zondaars zijn, de wetenschap dat we allemaal van Gods genade afhankelijk zijn. Als we dat echt weten, zullen we nooit meer zoals de mensen in het evangelie hoogmoedig zullen zeggen: “kijk eens, Heer, wat ik allemaal voor goeds heb gedaan!” Helemaal goed is niemand. Of misschien kunnen we beter zeggen: Goed er aan toe ben je, ten diepste, als je niet hoogmoedig bent, maar deemoedig. Als je zelfkennis hebt, je beperkingen en fouten kent, en weet dat je andere mensen en God nodig hebt. Dan ben je er in Gods ogen goed aan toe, zelfs als je het in de samenleving niet ‘maakt’, als je leven geen successtory is.
En maken we onze goede voornemens niet waar , denk dan niet: ik ben niet verloren, maar denk: God loutert mij en leert mij deemoed. Want juist aan deemoedigen schenkt God zijn genade. Daarom ben je er goed aan toe, als je weet dat je ook maar een mens met tekorten bent. Want hier is de plaats om samen deemoedig te zijn, als mensen van God. Hier kun je je het masker afdoen. Want ieder mens mag fouten maken, ja moet fouten maken, om tot dieper geloof te komen. En natuurlijk moeten we proberen om ons leven te beteren. Maar het gaat er uiteindelijk niet om wat we dan precies doen, maar om wie we ten diepste zijn: deemoedig of niet. Aan ieder van ons de keuze.
De keuze voor een voluit christelijk leven loopt uit op een doop. Daarom is het ook zo mooi dat we vandaag de doop vieren van Joshua en.Jaliene.
In de doop komt de diepste aanvaarding van de mens door God tot uitdrukking. God schept ieder van ons als een fundamenteel goed schepsel. Een schepsel om je over te verwonderen, en om dankbaar voor te zijn. Maar ook een schepsel dat binnen komt in een wereld waar goed en tegelijk kwaad is.
Tegenover het kwaad in de wereld en het kwaad in elk mens betekent de doop een nieuw begin. Geboren ben je al, en in de doop word je herschapen, opnieuw geboren. In de doop worden we deel van het levende lichaam van Christus, die zelf de dood en het kwaad heeft overwonnen, en ons voorgaat naar God toekomst. Maar dat is geen toekomst zonder ons: we worden er bij betrokken, we worden er deel van, als we gedoopt worden. De doop drukt uit dat God heel goed weet dat er kwaad om ons heen en in ons, en toch zegt: ik begin een nieuw leven met jou, ik aanvaard je zoals je bent, en ik schenk je met de doop de kracht die je nodig hebt om Christus na te volgen, zelveloze liefde te leven, en zijn weg ten leven te gaan.
In de loop van het leren leren we steeds opnieuw wat de doop betekent. Ieder jaar met Pasen hernieuwen we onze doopbelofte, en dat is niet voor niets. Het sacrament van de doop wordt ons geschonken, maar we moeten tekens opnieuw leren het in ontvangst te nemen. En niet alleen als we de weg van Christus niet willen gaan, maar evenzeer als we die wel willen gaan. Juist wie Christus wel heel bewust navolgt, loopt het risico van hoogmoed, van denken: ik doe het toch goed in Gods ogen en kan mezelf met een gerust hart laten zien aan God en Heer, Heer roepen. Nee ! zegt het evangelie van vandaag. We blijven de ontvangers van Gods liefde die we al sinds de doop zijn.
Moge de doop van Jaliene en Joshua er aan bij dragen dat ze ze een goed en vruchtbaar leven mogen leiden, Christus navolgen en tegelijk uitgroeien tot deemoedig ontvangende kinderen van God.
Amen.
9e zondag door het jaar A - met doopviering (2008)
A-cyclus · Tijd door het jaar · 9e zondag · groen