Volk gevraagd

‘De oogst is wel groot,’ zegt Jezus, ‘maar arbeiders weinig. Bid daarom dat de Heer van de oogst arbeiders stuurt.’ Ja, over de oogst valt niet te klagen. Er zijn nog veel mensen gelovig, alhoewel ze niet noodzakelijk ook kerkelijk zijn. Er zijn ook nog heel wat mensen die zich voor hun geloof inzetten; arbeiders en arbeidsters. Maar die worden er soms zo moe van! De arbeiders van vroeger zijn ondertussen al oud en worden bedolven onder een takenpakket dat niet meer prettig is. En waar vroeger hele groepen mensen hun schouders mee zetten onder een parochie of een groepering, daar zijn het nu altijd dezelfden, die al het werk verzetten. Het is niet meer zo leuk om arbeider te zijn in dit Godsvolk.
Het doet daarom extra deugd om de woorden van Jezus terug te vinden. Hij spreekt namelijk niet van ‘zijn’ oogst. Hij zegt niet: ‘Nu ik zoveel mensen bijeen hebben gebracht, nu onze oogst zo groot is, laten we de Heer vragen om extra arbeiders te sturen.’ Nee, God is de Heer van de oogst, Jezus is slechts het instrument. Het is God die doorheen Jezus werkte om de mensen aan te spreken. Dat is geen valse bescheidenheid van Jezus. Het is alleen een extra bevestiging van zijn intense band met de Vader, ze horen samen. Jezus doet wat de Vader wil en als God het wil, lukt het. En als God het niet wil…lukt het niet!
Zou het niet kunnen dat God hele nieuwe plannen heeft met zijn gelovig volk op aarde? Dat Hij zijn kerk in de toekomst helemaal anders wilt? En dat wij alleen maar zien dat het lastiger wordt, omdat loslaten zo moeilijk is. Ik durf er nogal gerust in te zijn, dat Hij best weet waarmee Hij bezig is. En dat de oogst goed zal zijn en arbeiders genoeg, zodra wij durven loslaten en zijn plan volop beginnen uit te voeren. Hoe dat goddelijk plan eruit ziet? Tja, Hij is de Heer van de oogst, alleen Hij weet het!