Zusters en broeders,
Johannes de Doper wordt in de Bijbel altijd opgevoerd als een man van donderpreken, van vasten en onthouding. Het minste wat men van Jezus kan zeggen, is dat Hij uit ander hout gesneden is. Hij gaat geregeld uitgebreid tafelen, zeg maar: feesten. Denk maar aan de bruiloft in Kana en aan de feestjes bij de tollenaars Levi en Zacheus. Zelfs bij farizeeërs is hij te gast. Of Hij daarom als een bourgondiër moet bestempeld worden, iemand dus van onze eigenste Vlaamse soort, weet ik niet. Misschien wel, misschien ook niet. Misschien hangt zijn voorliefde voor overvloed veeleer samen met het beeld dat Hij heeft van het Rijk der hemelen: dat is volgens Hem één groot feestmaal. Denk maar aan parabels als die van de zaaier, de gist, het mosterdzaadje en het overvolle sleepnet. Ja, het Rijk der hemelen is overvloed, is overdaad, is één groot feest. Dat beeld van het feestmaal is niet nieuw. In de eerste lezing vertelt Jesaja al over de “maaltijd van vette spijzen en van belegen wijnen die de Heer der hemelse machten op de berg Sion voor alle volkeren aanricht.” Ook hier is sprake van overvloed en overdaad.
Waarom een maaltijd? En waarom zulk een overvloedige maaltijd? Omdat een maaltijd gemeenschap sticht. Niemand beseft dat wellicht beter dan gezinnen waar beide ouders uit werken gaan. Tijdens de week eten zij op hun werk, de kinderen eten op school, maar tijdens het weekend willen ze gezellig thuis eten, en ze vinden het helemaal niet fijn als dat niet lukt omdat hun grotere kinderen bijvoorbeeld niet of niet tijdig thuis zijn. Ze nodigen bij manier van spreken uit, maar de uitnodiging wordt niet aanvaard. ‘Ja, mama, ik ben bij mijn vriendin blijven eten’, of ‘Ik ben rap een friet gaan eten’ of ‘Ik zat daar zo gezellig met mijn vrienden dat ik niet zag hoe laat het was.’ Allemaal uitvluchten, zeggen de ouders dan.
‘Allemaal uitvluchten’, zegt in het evangelie ook de koning die een hele hoop mensen van stand en aanzien op het bruiloftsfeest van zijn zoon heeft uitgenodigd. En wanneer de genodigden zich ook nog aan zijn dienaren vergrijpen, wordt hij pas echt kwaad en maakt hij kort en krachtig komaf met die weigerachtige en brutale bruiloftsgasten.
Zusters en broeders, ik vraag mij af hoe dikwijls wijzelf niet op Gods uitnodiging ingaan. Zijn uitnodiging bijvoorbeeld om hier elke week trouw rond zijn feesttafel te verzamelen. Ik vraag mij ook af welke uitvluchten wij daar allemaal voor verzinnen: ‘Ik heb geen tijd, ik heb wel andere zorgen aan mijn hoofd, ik ben gisterenavond uit geweest en pas deze morgen thuisgekomen, ik was op vakantie en dan is mijn geloof ook even op vakantie, ik moest gaan sporten, ik moest dit en ik moest dat.’ En ik vraag me ook af hoe dikwijls we wél op zijn uitnodiging ingaan, maar dan verzuimen een feestkleed aan te trekken. Met andere woorden, hoe dikwijls we denken dat we al erg goede christenen zijn als we onze zondagsplicht trouw vervullen, en we voor de rest heel vlijtig vergeten dat de mis niet het einde, maar wel het begin is van ons christenzijn. En welke uitvluchten we verzinnen om onze naaste op zijn kop te zitten, niet broederlijk te delen, niet arm naar geest te zijn en zeker niet barmhartig, niet naar vrede te zoeken, niet zachtmoedig te zijn en niet rechtvaardig.
Zusters en broeders, het Rijk der hemelen kan maar een feest worden als we ingaan op Gods uitnodiging. Geen feest zonder feestgangers. Maar ook geen feest met feestgangers die niet echt willen feesten, die alleen maar gekomen zijn om de dag door te krijgen, of om te zien en gezien te worden. Nee, een echt feest kan het maar worden als we ons daar met zijn allen voor inzetten. Hoe we dat kunnen doen, weten we: leven naar Jezus voorbeeld, zijn woorden en daden tot de onze maken. Bijvoorbeeld toegepast op vandaag, de nationale ziekendag: aandacht hebben voor zieken en mensen in nood. Een bezoekje, een bloemetje, een babbeltje. Ik denk dat we daar heel dikwijls in tekort schieten.
Zusters en broeders, doen zoals Jezus, Hem navolgen in woord en daad. Dan wordt de wereld inderdaad één feest. Een feest van vrede, vriendschap en gerechtigheid. Amen.
28e zondag door het jaar A - 2005
A-cyclus · Tijd door het jaar · 28e zondag · groen