De eerste woorden die we leren in een vreemde taal, zijn ‘ja’ en ‘nee’. We hoeven geen talen knobbel te hebben om te weten, dat ze in Engeland ‘yes’ tegen ja zeggen. En in Frankrijk ‘non’ tegen nee. ‘Ja’ en ‘nee’: hele belangrijke woorden waarmee we veel aan kunnen duiden en waartussen een wereld van verschil kan liggen. Trouwens, we ervaren het allemaal wanneer we een vraag stellen en er een zo weifelend ‘ja’ op komt, dat we vermoeden dat het ‘nee’ is. Er zijn streken in onze wereld waarin ze ‘ja’ knikken en daarmee ‘nee’ zeggen, en omgekeerd.
Al lijken ‘ja’ en ‘nee’ heel ver uit elkaar te liggen, er lopen spanningslijnen van het een naar het andere. Ja en nee zijn beiden in ons en veroorzaken daar soms grote spanning. In de kerk kennen wij dat ook. Het gezag houdt ons de leer voor, de mensen zeggen dat het niet klopt. “Uw ja zij ja en uw nee zij nee en een man, een man, een woord, een woord.” Zo eenvoudig is dat.
Was het maar zo eenvoudig! Ik heb het idee, dat Jezus het allemaal niet zo eenvoudig vindt. Hij vertelt een verhaal waarin ja en nee dicht bij elkaar liggen. Ja zeggen en nee doen, nee zeggen en toch weer ja. We weten van onszelf maar al te goed dat het zelf-verzekerde ‘ja’ in ons hart heel dikwijls met twijfel is omgeven en dat we blij zijn, dat we het minstens zo af en toe waar kunnen maken. En dat moet ons niet moedeloos maken, niet treurig en verdrietig maar heel mild stemmen, wanneer we bij andere mensen ontdekken dat het ook bij hen niet zo gemakkelijk gaat om altijd consequent het ‘ja’ ‘ja’ te laten zijn. Want eigenlijk is dat iets goddelijks om het ‘ja’ wat gezegd is ook altijd uit te voeren.
Zo heeft God ons zijn liefde toegezegd toen Hij ons in het leven riep. Zijn ‘ja’ tegen ons betekent dat wij altijd op Hem kunnen rekenen. Zo heeft Hij dat uitgezegd in de trouw van zijn Zoon tot de dood erop volgde. ‘Ja’ op een goddelijke manier waar wij mensen bij lange na niet aan kunnen tippen. Daarom denk ik, dat we ook moeten willen zien, dat er mensen zijn die misschien niet zo officieel en niet zo volmondig ‘ja’ zeggen op een officiële vraag. Maar die in hun leven en in het doen van alle dag heel dikwijls laten merken dat ze ‘ja’ zeggen op die eenvoudige vraag van liefde van de een naar de ander. Dat gewone klaarstaan dat gevraagd wordt door een mens die dat nodig heeft. We zullen ontdekken, dat ook daar heel wat ‘ja’ terug te vinden is van God zelf. Vooringenomen standpunten vergeten en zien naar de werkelijkheid om ons heen. Dat is de boodschap van vandaag. Want in de werkelijkheid allereerst wordt Gods Geest gevonden en dan pas in de leer en in de standpunten, die dikwijls zo onwrikbaar zijn.
Zo is er in onze wereld nog heel veel ‘ja’ om ons op te verheugen en blij mee te zijn.