OPENINGSWOORD
Broeders en zusters, allemaal van harte welkom! Wij zijn samengekomen rondom het altaar van Onze Heer Jezus Christus.
Weten jullie al, dat wij in Jezus Christus toch een aantal gebreken hebben ontdekt!? Eén van die gebreken is, dat Hij een vreselijk slecht geheugen heeft. Toen Hij namelijk aan het Kruis hing, werden ook twee moordenaars met Hem gekruisigd. En één van hen zei op gegeven moment: “Jezus, denk aan mij wanneer Gij in uw koninkrijk gekomen zijt”. Jezus hoorde niet alleen zijn stem, maar zag ook alles wat er in zijn hart omging aan wroeging en spijt. En dat wetend zei Hij tegen die ‘goede moordenaar’: “Vandaag nog zult gij met Mij zijn in het paradijs”.
Wíj zouden zeggen: Oké, ik vergeef je dat wel, maar ga eerst nog maar even 20 jaar in het vagevuur zitten. Maar voor Jezus en zijn Vader, voor Kerk en wereld, was deze vrijdag een Goede Vrijdag, een dag van oneindige liefde en barmhartigheid. Hij vergat eventjes helemaal dat Hij ook nog een rechtvaardige Rechter dient te zijn en nam de moordenaar nog dezelfde dag op in zijn paradijs.
Vragen wij God, dat ook deze heilige Mis een moment van bijzondere liefde en barmhartigheid mag zijn. Maar vragen wij dan ook echt vergeving voor wat in ons leven niet goed was en beloven wij ook beterschap: dat wij bepaalde dingen niet meer doen of anders doen. Dan komt het Koninkrijk van God meer in ons hart, en door ons ook meer in de wereld.
OPENINGSGEBED
Laat ons bidden. Barmhartige God, uw goedheid gaat uit naar alle mensen: de trouwe vrienden van het begin maar ook de werkers van het laatste uur. Gij hebt ze allen lief: zo wonderbaar zijn uw wegen. Wij bidden, dat wij uw boodschap brengen aan wie ver is of dichtbij; dat wij dankbaar zijn om al het goede onder de mensen en vreugde vinden in uw uitverkiezing. Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon … . Amen.
KINDERWOORDDIENST
PREEK
Broeders en zusters, wij vieren de heilige eucharistie. Afgelopen week had onze Nederlandse samenleving ook wat vieren: Prinsjesdag. Voor veel mensen een mooi dagje uit. En ook onze regering en de coalitiepartijen waren bijzonder in hun nopjes met de miljoenennota. Er was uiteraard een berg van kritiek van de oppositie, maar ja, wie heeft er gelijk, de toekomst zal het uitwijzen.
Wat mij en gelukkig nog meer andere mensen opvalt is dat de regering het eigenlijk bijna alleen maar heeft over de economie en over ons geld. Wat dat betreft gaat het inderdaad helemaal niet slecht. Maar de samenleving, ons menselijk samenleven, kent nog een dimensie, die vele malen belangrijker is dan al het geld van de wereld: onze ziel, onze geest, onze manier van denken. Wie zijn wij? Waar komen wij vandaan? Waarheen zijn wij op weg? Is er iemand die boven ons staan, iemand met een hoofdletter? Hoe gaan wij met elkaar om? Op gegeven moment hoorden wij in de kamerdebatten wel iets over ‘Marokkaanse tuig’, maar de toonzetting van dat gesprek was natuurlijk helemaal verkeerd.
Er zijn mensen, die zich grote zorgen maken over het privékarakter van hun leven. Er komt steeds meer controle over ons leven. Er zijn mensen die bang zijn, dat onze samenleving - en zij betrekken dat op heel de wereld - steeds meer verandert in een soort politiestaat. Over een tijdje krijgen we allemaal een chip onder onze huid, zogenaamd voor onze veiligheid, en dan is de controle totaal. Dan kunnen wij nergens meer gaan of staan zonder dat onze overheid het weet. Ik persoonlijk zou zulk een chip absoluut weigeren.
Wat mij echter verbaasd is dat maar weinig mensen zich afvragen hoe het komt dat wij, burgers, steeds meer toezicht en controle nodig hebben? Waarom glijden zoveel mensen af naar een immoreel niveau? Voor mij persoonlijk is het antwoord duidelijk, maar er zijn misschien nog wel meer antwoorden mogelijk. Er zijn mensen, die min of meer uit zichzelf zo zuiver zijn, dat zij een medemens nooit echt kwaad zullen doen. Maar er zijn ook mensen, steeds meer mensen, voor wie het eigen ik steeds belangrijker wordt. Het doel - het eigen ik - heiligt de middelen. Ik mag alles doen om mijn eigen geluk te bevorderen. In de mensen, die deze weg gaan, verstomt langzaam aan de stem van het geweten. Een maatschappij, die zichzelf steeds meer van God vervreemdt, verwijdert zich zichzelf steeds meer van de Bron van liefde en eenheid, van vrede en geluk.
Laten wij in deze viering God en elkaar beloven, dat wijzelf onze uiterste best zullen doen met een christelijke maat lief te hebben en vragen wij God dat steeds meer mensen - onze regeringsleiders voorop - het evangelie van Onze Heer Jezus Christus mogen herontdekken.
Is er ergens op de aarde alleen maar vrede? Nee, dat komt alleen maar voor in het koninkrijk van de hemel. Dus moeten wij de hemel naar de aarde halen. Dat is wat wij bidden in het Onzevader: Uw rijk kome. In de hemel luistert iedereen naar de Vader en de Zoon en de heilige Geest. Als iedereen naar God luistert, als iedereen leeft naar de tien geboden van God, dan is er meteen overal op aarde vrede.
Als iedereen naar God luistert, oei, ik denk, dat dat een heel grondige verandering in ons denken teweeg zou moeten brengen. Wij hoorden dat in het evangelie van vandaag: de mensen, die pas het laatste uur met werken konden beginnen, krijgen evenveel uitbetaald als de mensen, die vroeg in de morgen zijn begonnen. Waarom denkt Jezus Christus zo? Heel eenvoudig, de mensen die pas laat met werken konden beginnen hebben thuis ook een gezin, dat moet eten en drinken. Jezus Christus redeneert niet zozeer in termen van recht en plicht, maar in termen van liefde en barmhartigheid. Als Jezus Christus zou kijken naar wat wij mensen aan genade verdienen, naar waar wij recht op hebben, dan zou Hij ons niets, maar dan ook echt helemaal niets hoeven te geven. Dan had Hij geen mens hoeven te worden, dan had Hij niet aan een kruis hoeven te sterven om ons te verlossen. Nee, Jezus Christus redeneert vanuit de liefde.
Er zijn mensen, die beweren, dat geloof en politiek niets met elkaar van doen hebben. Ik denk, dat dat niet klopt. Als wij politiek zouden bedrijven vanuit ons geloof, dan zouden wij als Nederlandse samenleving veel en veel meer aandacht geven aan de kleinsten en de zwaksten in onze eigen samenleving en in heel de wereld. Dat zou natuurlijk die kleinsten en die zwaksten ten goede komen, maar ook onszelf. Want wat God onder andere vanuit de hemel doet is kijken in welke mensen Hij iets van zijn Zoon Jezus Christus kan herkennen. En die mensen zal Hij extra beschermen en helpen. Zij zullen, meer dan anderen, de vrede van God in hun leven ervaren. Wie probeert te leven als Jezus Christus staat eigenlijk met één been al in het Koninkrijk van God.
Wie hebben de taak en de plicht en de mogelijkheid om de burgerlijke overheid en onze medemensen op deze liefde te wijzen? Wij, christenen! Uit de eerste lezing van vandaag kunnen wij concluderen dat onze gedachten moeten zijn als Gods gedachten. En de tweede lezing van vandaag eindigde met de woorden dat wij een leven moeten leiden dat het evangelie van Christus waardig is. Onze regering, broeders en zusters, zegt dat wij moeten werken en werken en nog eens werken. Steeds meer mensen moeten steeds langer gaan werken. Ik persoonlijk denk, dat dat ten koste gaat van de ouderlijke zorg voor de kinderen en dat dat in toenemende mate zorgt voor probleemkinderen en probleemjongeren. Maar Jezus Christus zegt, dat niet het werk en voorop staat, maar de liefde. Je belangrijkste opdracht voor iedere nieuwe dag staat niet in je agenda, maar in je hart: de liefde. Leven wij in en vanuit de liefde. Dan zijn wij het zout der aarde, het licht der wereld, het gist in het brood. Een nieuwe aarde moet beginnen bij ons, die geloven in Jezus Christus. In de nieuwe wereld van Jezus Christus is geen cameratoezicht nodig, geen irisscans, geen preventief fouilleren. Iedereen is er veilig. Zetten wij de liefde iedere dag opnieuw bovenaan op de agenda.
SLOTWOORD
Broeders en zusters, onze minister van financiën, Wouter Bos, heeft afgelopen week naar aanleiding van de hypothecaire crisis in Amerika verklaard, dat er nu een einde is gekomen aan een periode van ongebreideld en hebzuchtig kapitalisme. Zo je maar dat er uit een kwaad toch weer iets goeds kan voortkomen.
Ik weet niet meer welke cabaretier het betrof, maar enkele jaren geleden droeg een cabaretier een stukje voor over welk woord je nooit in de politiek hoort. Eerst een hoop gepraat natuurlijk om de spanning erin te houden. Maar uiteindelijk kwam het er dan toch uit… liefde! Je hoort geen enkele politicus praten over de liefde. En ergens niet over praten heeft gevolgen. Als je als politicus of als zakenman/vrouw de liefde hoog in je vaandel hebt staan, werk je heel anders.
Laten wij veel praten over de liefde. Liefde als belangeloze en onbaatzuchtige dienstbaarheid. En vooral… laten wij iedere dag opnieuw de liefde in praktijk brengen.