Bedenktijd (2008)

Als we iets kopen op afstand, b.v. via internet, e-mail of postorder hebben we rechtens 7 werkdagen om ons te bedenken om eventueel zonder opgaaf van redenen er vanaf te zien. Bij de koop van een huis hebben we 3 dagen. Bedenktijd is nodig gebleken, want we laten ons gemakkelijk verleiden tot een soms al te snelle beslissing. Een oproep tot medewerking aan een goed doel kan wel eens tot misverstand leiden; het doel kan wat minder goed blijken dan verwacht. Een politieke beslissing is gauw genomen, maar na korte tijd kan duidelijk worden dat de politieke partij een heel andere richting inslaat dan door de initiatiefnemers was voorgehouden. Zo ben je dan te grazen genomen. In het verleden hebben zelfs kerkelijke leiders er bij mensen op aangedrongen een snelle beslissing te nemen en achter hen aan te rennen, terwijl al gauw bleek dat er weer eens geweld moest worden gebruikt om een of ander duister doel te bereiken.
In het dagelijks leven worden we voortdurend aangespoord haastig iets te doen, te laten of te kopen, want “op is op”, de aanbieding “geldt alleen morgen”, “nu of nooit meer”. De wetgever probeert ons tegen onze overhaast te beschermen, maar de incassobureaus hebben het nog steeds druk om de centen te vangen van mensen die in de gauwigheid bij de neus zijn genomen.
Waarom hebben we zo’n haast? Omdat we de kans niet willen laten glippen om vrede, geluk, welvaart, welzijn, gezondheid enzovoorts binnen te halen, liefst meteen en wat we vooral niet willen meemaken: dat een ander het voor onze neus wegkaapt. Die woorden van Jezus Christus gaan steeds over geluk voor onszelf en de ander,nergens anders over: het zijn varianten en onderdelen waarmee wat Rijk Gods genoemd wordt opgebouwd.
In het evangelie van vandaag worden we om onze eigen bestwil tot een heel andere houding en aanpak uitgenodigd: Neem eens royaal bedenktijd. Jawel, als je dat probeert, zal men je dat uit het hoofd proberen te praten: “Wanneer iemand het woord van het Koninkrijk hoort, komt de boze en zal uit je hart roven wat daar in opkwam, wat daarin was gezaaid”. Die goede raad, dat woord, die boodschap van Jezus Christus, die altijd weer de weg wijst naar geluk voor hier en nu, voor onszelf en voor medemensen, daar kan van alles mee misgaan. We lazen een uitgebreide beschrijving van kortstondig succes. Het wordt bloemrijk beschreven en ook nog eens duidelijk uitgelegd. Maar het Rijk van vrede en geluk is niet weggelegd voor snelle beslissingen en vluchtige conclusies. Het heeft rust en tijd nodig om te ontkiemen en tot volle bloei te komen. Wanneer wij in Jezus’ voetsporen iets goeds willen doen, een helpende hand uit steken, belangstelling en troost bieden, echt iets voor elkaar dan wordt ons aangeraden dat niet overhaast, maar wel overwogen te doen, zodat we er echt achter staan, maar het dan ook te doen.
Is dit een goede raad die massaal wordt of werd overgenomen? Zeker niet, maar het zit ‘m ook niet in de hoeveelheid, het grote aantal. Die duizendvoudige vrucht kan uit heel weinig, heel weinigen voortkomen. In goede etenswaar zit niet zo veel zout, maar het moet er wel in. Mensen die weloverwogen goed doen, zijn als het zout der aarde, onmisbaar voor het op smaak houden van onze samenleving. Dat wij die mensen mogen zijn.