God ontvangen tijdens de vakantie (2005)

Het evangelie van vandaag lijkt ons te zeggen
dat onze vakantie een goede tijd wordt,
als wij een mogelijkheid zien om er drie mensen te ontvangen,
en, doorheen hen, God Zelf:
een profeet, een rechtvaardige en een kleine.

Met ‘echt’ ontvangen, wordt niet zozeer bedoeld
‘in ons huis een receptie houden’,
maar veeleer: ‘in het huis van ons hart een plaats geven’.
Als wij in huis iemand onthalen
dan houden wij op de eerste plaats rekening
met zijn noden en verlangens, met zijn boodschap,
en wij zetten onze eigen prioriteiten wat opzij.
Hoe ontvangen wij dan in ons hart
een profeet, een rechtvaardige en een kleine?

Een profeet is iemand die ons iets weet te zeggen
over wat God met ons en met onze wereld
in deze tijd eigenlijk voorheeft.
Dan gaat het natuurlijk niet over
een waarzegster of een glazenbollenkijker,
die wij ergens speciaal zouden kunnen gaan opzoeken
om onze toekomst juist te voorspellen.
Geloof hen niet. ’t Is bedrog.
Neen, een echte profeet is een doodgewone man of vrouw
die wij schijnbaar toevallig ontmoeten,
maar die ons een woord spreekt dat ons heel diep treft
omdat het juist voor ons op dat ogenblik gepast is.
Er bestaan mensen die sterk met God verbonden leven
en die ons iets zeggen dat ons diepste wezen raakt.
Als wij maar aandachtig genoeg zijn,
kunnen wij op het meest onverwachte moment
van hen een woord horen waarin God ons toespreekt.
Vakantietijd kan tijd worden om meer te luisteren
naar de goddelijke diepte die wij horen in een treffend mensenwoord.
Tijd om een geestelijk boek te lezen,
een conferentie te volgen, een psalm te bidden,
enkele dagen op retraite te gaan,
een oude kennis te ontmoeten, een zieke te gaan bezoeken.
Doorheen hun woorden
spreekt God soms uit wat Hij van ons verlangt.
Dat is een profeet onthalen in ons hart.

Hoe kunnen wij een rechtvaardige ontvangen?
Wij moeten het niet ontkennen:
onze maatschappij en onze wereld zuchten nog
onder heel wat onrechtvaardigheden en discriminaties.
De behoeftigen, die verschijnen op ons TV-scherm
of die ons voorbijlopen op onze stoep,
zijn achteruitgesteld door structuren of paperassen,
door verkeerde subsidiëring of geldgesjoemel van rijken en machtigen.
En soms kan een pamflet, een petitie, een protest
op een heel duidelijke manier
een zo broodnodige rechtvaardigheid
als eerste prioriteit opeisen.
Vakantietijd kan tijd worden
om wat afstand te nemen van de eigen belangen
die wij gans het jaar absoluut menen te moeten verdedigen,
om een wat meer globale kijk te krijgen
op heel onze mensengemeenschap
waar ook de zwakkeren een plaats krijgen.
Vakantietijd kan tijd worden
om een duidelijk gebaar te stellen
waarmee onze wereld, tot meer eerlijke verdeling wordt opgebouwd,
naar Gods droom.
Dat is een rechtvaardige onthalen in ons hart.

Hoe kunnen wij een kleine ontvangen?
In deze maanden worden op vele plaatsen
allerlei kampen georganiseerd
om ook aan zieke, gehandicapte of financieel-zwakkere kinderen
een ontspanningstijd te bezorgen.
Honderden jongeren stellen zich vrijwillig ten dienste
om hen te begeleiden.
Kunnen wij niet op een of andere manier
hun initiatieven steunen?
Of nog beter.
Zouden wij geen kind uit een oorlogsgebied
een tijdlang kunnen opnemen in ons huis
of meenemen op onze vakantie.
Het zou kunnen
dat die vakantie dan wel wat anders wordt georganiseerd,
eenvoudiger misschien, daarom niet met minder vreugde.
Onze God spreekt ons aan
in de behoeften van armeren en zwakkeren.
Dat is een kleinere ontvangen in ons hart.

Wanneer wij een profeet,
een rechtvaardige of een kleine
echt binnenhalen in ons leven
dan komt er,
niet onmiddellijk maar meestal iets later,
een moment van herkenning:
‘Toen kwam er echt een volheid in ons hart binnen.
Zou dat niet Gods aanwezigheid Zelf zijn?’

Ik wens aan iedereen een deugddoende vakantietijd!