12e zondag in het jaar A (2008)

Vandaag krijgen we een kort stukje evangelie te horen,
maar de inhoud is weer heel rijk.

Samengevat - en dus nóg korter - luidt het:
Niet bang zijn voor de mensen, maar wel God vrezen.

Hoe moeten we dan door het leven gaan:
bevend van schrik,
of fluitend alsof er niets aan de hand is?

Geen van beide!
We moeten Jezus goed begrijpen:

Als we ons leven laten inspireren door Hem,
als we durven verwoorden vanuit welke kracht we leven,
dan zullen onze woorden en daden
wel dikwijls op onbegrip en tegenkanting stuiten,
maar van de mensen rondom ons
mogen we geen schrik hebben.
We bouwen dan immers aan de wereld zoals God die droomt,
en Hij zorgt er mee voor dat die er ooit komt.

We mogen wel niet voorbijgaan aan wat God van ons wil.
Maar zelfs wanneer we Hem ontgoochelen,
krijgen we nieuwe kansen,
want Hij laat ons nog niet zo gauw vallen!

Beven voor God, hoeft niet!
Wél stilstaan bij de vraag of we op het goede spoor blijven.
En bijsturen als dat niet zo is.
De Vader vangt ons vol liefde op.