viering in verpleeghuis

De beroemste preek van dominee Martin Luther King heet in het Engels “I have a dream”, ik heb een droom. Hij had zo’n droom dat blanke en zwarte kinderen hand in hand zouden wandelen. Dat het niet uitmaakt of je zwart of blank bent.Die droom is uitgekomen al zal er aan de gelijkheid nog veel moeten gebeuren. Een mens droomt wat af. Zeker in deze maatschappij waarin alles altijd beter en mooier kan. Ik denk alleen al aan de Ster reclames op de televisie. Van alles wordt ons voorgespiegeld wat we wel of niet zouden moeten kopen. Wat nog beter is dan het oude product dat al zo goed was. De verre reizen die we zouden moeten maken om bijvoorbeeld een weekje naar het verre Bali te gaan om daar aan het strand te liggen en weg te dromen van weer andere vergezichten.En als ik over dromen denk denk ik ook aan al die pakken papier die een mens, zeker in december, in de brievenbus krijgt. Je kan het zo gek niet bedenken wat er allemaal te koop is. Elke droom kan in vervulling gaan. Een nieuw huis, een nieuwe auto, een nieuw bankstel, dure kado’s en oneindig veel luxe producten waar veel mensen alleen maar van kunnen dromen omdat ze het geld er niet voor hebben.Mensen dromen met ogen open en steken elkaar er mee aan. Maar soms dromen we ook met onze ogen dicht. Gevraagd of ongevraagd komen we onszelf tegen. Zoals we zijn of zouden willen zijn. Zoals we onszelf liever niet zien - dat ook. We dromen allemaal van een beetje hemel op aarde. En dat is maar goed ook. Mensen zonder dromen, zonder verlangens leven niet echt. Maar als we dromen dat het geluk als sneeuw uit de hemel komt dwarrelen, dan houden we onszelf voor de gek, die dromen zijn bedrog. Ook de bijbel staat vol met dromen. Maar daarin zijn dromen vaak een middel van goddelijke openbaring. Bij die dromen gaat het niet zozeer om wat er speelt in het onderbewuste van de mens die droomt. Het gaat ook niet om de vraag wat een psycholoog daaraan zou kunnen uitleggen. Nee, bij dromen in de Schrift gaat het om de vraag welke richting ze kunnen geven aan ons doen en laten. Ze zijn er voor om ons wakker te schudden, ons weer op weg te helpen of om een ander perspectief te bieden. In elk geval zijn die dromen in de Schrift niet zonder bedoeling bewaard gebleven. Soms worden ze in de slaap ingegeven, een andere keer juist met open ogen gedroomd als vergezichten, beloften of profetische visioenen die tegelijk kritisch en bemoedigend zijn. Jozef droomt ook. We kennen Jozef, de dromer uit het oude testament. Maar ook de Jozef de vader van Jezus is een dromer. Matheus begint zijn evangelie met een stamboom van Jezus. Een lange lijst van moeilijk uitspreekbare namen die we meestal over slaan. In die lange lijst staan ook vrouwen; Tamar, Rachab, Ruth en de vrouw van Uria, Batseba. De avontuurlijke verhalen rond deze vrouwen zijn van groot belang voor de voortgang van de geschiedenis van God met zijn volk.En de laatste vrouw die in de stamboom van Jezus genoemd wordt, is zijn moeder Maria. Maar er ontbreekt iets. Jezus wordt uit Maria geboren maar er wordt geen vader bij genoemd. Vreemd…. Voor Jozef lijkt het alsof Maria, zijn verloofde, gemeenschap met een andere man heeft gehad en daarna zwanger is geworden. Maria had er voor gestenigd kunnen worden. Maar dat gebeurt niet. Aanvankelijk wil Jozef van haar scheiden. Maar dan, dan krijg Jozef een droom. Een boodschap van God. Wees niet bang Jozef je vrouw Maria bij je te nemen, want het kind dat ze draagt is verwekt door de heilige Geest. En Jozef geeft gehoor aan die stem. Die ándere stem. Hij laat zich gezeggen door een engel van God, dat het kind dat Maria draagt is verwekt door de heilige Geest. Jozef laat het zich gezeggen, hij laat zich vóórzeggen dat de weg van God niet gaat via keurig aangeharkte burgerlijke paden. Het is allemaal geen huisje, boompje, beestje zoals we meestal denken als we het kerstverhaal horen. Het afstammingsverhaal van Jezus loopt langs de lijn van adoptie. Jozef adopteert Jezus, en zo staat Jezus via zijn adoptievader Jozef in de lijn van de koningen van Israël. Het is ongewoon wat er gebeurt: dat Jozef zijn vrouw niet verstoot, zelfs niet in het geheim. De komst van God in deze wereld is niet gebonden aan geijkte patronen. Nee, hij komt daar binnen, waar hij zó zoals hij is wordt ontvangen.Immanuel wordt Hij genoemd. God met óns. Niet: God met mij. Nee, God geschiedt daar waar mensen oog hebben voor elkaar, hart hebben voor elkaar, solidair zijn met elkaar en gastvrijheid beoefenen met elkaar. Nee, God verschijnt niet op plekken waar sprake is van egoïsme, van inhaligheid, van het ‘ieder voor zich’, van het vijanddenken, van het uitsluiten van anderen, van het ‘na ons de zondvloed’. Nee, Immanuël, God met ons, bleek te vinden in Bethlehem. In het broodhuis. Nog steeds. Daar waar brood gedeeld wordt, is God met ons. Ook in Amsterdam. Overal in de stad zijn er initiatieven, van De Haven van het Leger des Heils tot de inloophuizen, van Oudezijds 100 met hun Kruispost om mensen in acute nood bij te staan. En in onze eigen buurt Cabanas waar je voor weinig geld kleding kunt kopen of de kelder onder de Nassaukerk waar mensen voor weinig aan meubels kunnen komen. En ik denk ook aan de Magdalenaparochie waaraan ik net als vorig jaar 4 mensen uit dit huis mocht voordragen voor een kerstattentie zodat die mensen geld krijgen voor nieuwe lakens, een andere jurk en voor een dagje uit voor iemand die niet meer kan lopen, niet meer kan spreken en onlangs zijn vrouw aan de dood is verloren. Ook daarin is iets van God-met-ons te herkennen.Immanuël is te vinden in Amsterdam en op elke plek waar God en mens elkaar willen ontmoeten, overal waar twee of drie bijeenkomen in de Naam van Jezus. Daar waar dromen en vergezichten. werkelijkheid worden. Daar waar wij leven op een manier die uitstijgt boven onze alledaagse angst en sores. Overal waar we elkaar met respect bejegenen, waar zorg is en aandacht.Nee, de komst van God in deze wereld is niet gebonden aan geijkte patronen, aan huisje boompje, beestje. Hij komt daar binnen, waar hij zó zoals hij is wordt ontvangen.Ook hier.Amen.