Ieder kind is een wonder. Maar zo af en toe in de geschiedenis van de mensen wordt er een kind geboren, dat wel een heel bijzonder wonder is. Neem een paus Johannes. Wie had gedacht, dat de kleine dreumes van vader en moeder Roncalli, die eenvoudige, boerenmensen uit Noord-Italië, zo’n groot mens zou worden. Zijn vader en moeder al op de laatste plaats. Als iemand tegen vader Roncalli had gezegd: dit kind zal een paus worden, die de geschiedenis in zal gaan als een der grootste pausen: vader Roncalli zou zich een ongeluk hebben geschrokken. Hoogstwaarschijnlijk was hij bang geworden voor zijn vaderschap. Hij zou gezegd hebben: nee, zo’n kind niet. Die verantwoordelijkheid is mij te groot. En waarschijnlijk zou er dan een engel aan te pas moeten komen die zou zeggen: vrees niet vader te worden van zo’n kind.
Zo ongeveer moet het Jozef vergaan zijn. Al zal hij aanvankelijk nog niet alles doorzien hebben. Hij was bang de echtgenoot te worden van Maria en de vader van Gods Zoon. Maar de engel heeft tegen hem gezegd: vrees niet, Jozef. Het kind dat uit haar geboren wordt Is van de heilige Geest. Hij zal zijn volk verlossen.
Zoals bij Jozef en Maria zal het bij ons niet gebeuren. Maar dat ieder kind een wonder is zal door niemand ontkend worden. En dat er uit onze kinderen iets moois zal groeien is de hoop en de verwachting van ieder ouderpaar.
En je weet maar nooit of een van onze kinderen een paus Johannes zal worden, of een Nelson Mandela, of een Maarten Luther King. Tenslotte hadden de ouders van deze mensen dit ook nooit gedacht. Zeker is wel dat als een kind uitgroeit tot een groot mens dit heel zeker medebeïnvloed is door zijn ouders.
Soms kan een gevoel van verantwoordelijkheid ons een beetje bang maken, voor wat ons kind zal worden. Want het zou ook wel eens de verkeerde kant op kunnen gaan. Bij na steeds hoor je hoe een ontspoorde mens in zijn jonge jeugd bittere ervaringen had met zijn ouders. Een van hen was alcoholist, of een van hen was agressief, of een van hen was ontrouw, of een van hen vond alles maar goed, of ze leefden in vijandschap of scheiding waardoor een kind soms onherstelbare schade lijdt.
Laten wij in deze viering bijzonder bidden voor onze kinderen, dat ze uit zullen groeien tot fantastische mensen. En laten we ook maar bidden voor onszelf dat wij in staat zullen blijken onze verantwoordelijkheid te dragen.
En als we met kerstmis onze kinderen zullen zien staan rond de kribbe van het Kind uit Betlehem, dat Kind van Jozef en Maria… wie weet wat er uit die kinderen nog groeien zal. Het zal niet voor de eerste keer zijn dat er iets onvoorstelbaar moois uit groeit…
Er kan iets moois uit groeien
A-cyclus · Advent · 4e zondag van de Advent · paars