3e zondag in de advent (2004)

Zusters en broeders,

De sleutel voor een meer rechtvaardige - en dus betere en mooiere wereld, die hebben wij in onze hand. En hij past op ons hart…
Dat is een van de wonderen van het mens zijn: dat wij, door hetgeen we doen en laten, mee bepalen hoe de wereld, of tenminste het stukje ervan dat wij innemen, eruit gaat zien.
Dat is niet alleen een wonder, het is ook een grote verantwoordelijkheid… Want het hangt echt wel van ons af…
Als wij hardvochtig en onverzettelijk tegen een of ander probleem aankijken, dan wordt onze wereld, een hardvochtige en onverzettelijke wereld.
Als wij minzaam en liefdevol met mensen en dingen omgaan, dan wordt een heel stuk wereld minzaam en liefdevol.
Wie en hoe we zijn stralen we af op onze omgeving.
Dat is best wel eigenaardig.
Want we horen zo dikwijls vertellen dat het allemaal afhangt van de politieke wereld, van instellingen en instanties allerhande; noem maar op.
Eigenlijk is dat maar heel ten dele waar.
Het lukt hen niet, als niet ieder van ons heel persoonlijk zijn of haar verantwoordelijkheid in dezen opneemt.
Welvaart wordt voor een groot stuk door een systeem bepaald.
Welzijn wordt bepaald door mensen. En dan nog niet alleen door hun inzet. Ook door de kansen en mogelijkheden die ze kregen om mee te leven.
En we weten allemaal dat die niet voor iedereen gelijk zijn.
Zoeken naar verantwoordelijken daarvoor heeft geen zin. Peilen naar de eigen verantwoordelijkheid des te meer.
In het evangelie vinden we Johannes de Doper terug in de gevangenis. Zijn ijver voor het Rijk Gods, voor het verkondigen van de messias heeft hem daar op die plek gebracht. Tegenspoed zet altijd tot nadenken aan, en ook Johannes wordt door twijfel overmand. Hij stuurt leerlingen naar Jezus toe met de vraag of Hij nu wel of niet de messias is.
We moeten dat goed kunnen plaatsen, zusters en broeders. Palestina was bezet gebied, er was veel geweld en wantrouwen, en daarom ook veel armoede en miserie. Johannes deelde in de verwachting van zijn tijd: dat de messias iemand zou zijn die zou strijden tegen de romeinse bezetting, die een halt zou toeroepen aan pesterij en onderdrukking. Iemand die van bovenuit de sociale onrechtvaardigheid zou aanpakken, en de maatschappij zou weten om te buigen tot een beloftevol paradijs.
Maar wat zag en hoorde Johannes?
Hij hoorde van een kleine man uit Nazareth, die zonder strijd en zonder geweld alleen maar goeddoende rondtrok, zich van politieke en andere instanties bitter weinig aantrok.
Maar een man die zijn verantwoordelijkheid voor een betere wereld niet uit de weg ging, maar mensen precies heel nabij was.

Blinden zien en lammen lopen, doven horen en aan armen wordt de blijde boodschap verkondigd. Dat is het waar het over gaat. Dat is de grootsheid van het evangelie. Dat is de boodschap die erin verborgen ligt.
Jezus schenkt mensen hun waardigheid terug.
Dat was zijn verantwoordelijkheid.
En als wij bekommerd zijn om dat evangelie, goede mensen,
Als wij die goede boodschap willen uitdragen in deze wereld, dan is het aan ons om daar waar we komen, diezelfde verantwoordelijkheid op te nemen. Te delen in de zending van Jezus en in zijn naam aan mensen waardigheid schenken. Een waardigheid die iedereen verdient.

Daarvoor krijgen wij op deze derde adventszondag een uitgelezen kans.
Er wordt aan onze mouw geschud.
Om ons wakker te maken, ons weg te halen uit de cocon van een hart dat veel te dikwijls alleen maar voor zichzelf klopt.
Om ons op te roepen onze wereld een beetje mooier en beter te maken.
De sleutel voor een betere wereld hebben wij in onze hand en hij past op ons hart…

Straks is er omhaling ten voordele van welzijnszorg. Om de schande van de armoede in onze eigen omgeving weg te nemen.
In Jezus naam…
Laten we delen in dat levengevende visioen dat ons een advent lang wordt verkondigd
Blinden zien… lammen lopen… doven horen en aan armen wordt de blijde boodschap toegezegd.

Een blijde boodschap?
De sleutel voor een meer rechtvaardige - en dus betere en mooiere wereld, die hebben wij in onze hand. En hij past op ons hart…

AMEN.