3e zondag in de advent A (2004)

Johannes, de donderpredikant die bekering eist en dreigt met strenge straffen… Hij heeft zonodig koning Herodes de les moeten spellen. Nu zit hij in de kerker. In duisternis gevangen. Hij had in Jezus van Nazaret zijn opvolger gezien. Maar Jezus is blijkbaar wel opvolger maar geen navolger. Hij is niet de ‘harde hand’ die een grondige zuivering bewerkt. Niet de rechter die veroordeelt. Hij doorkruist de verwachtingen van Johannes. Jezus is de ‘zachte hand’. De reddende heiland. Die blinden en verblinden de ogen opent. Die doven en mensen met dovemansoren leert horen en luisteren. Die lammen en verlamden van angst en wanhoop weer moed geeft. Die melaatsen en mensen die worden uitgestoten in zijn armen sluit. Die hen die voor dood neerliggen weer opricht. Jesaja had dit alles al gezegd over de komende Messias. Maar Jezus voegt er aan toe dat hij diegene is die “aan armen de blijde boodschap brengt”. Hem gaat het om een wereld van recht en gerechtigheid, van vrede en barmhartigheid. Hij komt niet als beloner van het goede en straffer van het kwade. Als iemand die orde op zaken komt stellen

“Christus komt ons in de war sturen” zei Dostojewski. Ook Johannes is in de war. In de gevangenis, waar hij veel tijd heeft, om na te denken, begint hij aan zichzelf te twijfelen. Heb ik me niet vergist? Had ik het niet verkeerd voor toen ik Jezus aanwees als de messias die mijn volk verwacht? Want zie hem nu bezig. Het schijnt niet te kloppen. En hij stuurt leerlingen naar Jezus met de dringende en ongeduldige vraag: Bent u het die komen zou, of hebben we een ander te verwachten?

Maar Jezus antwoordt niet op de vraag. Hij zegt ja noch neen. Hij verwijst naar wat er gebeurt: zeg aan Johannes wat jullie zien. En wat zagen ze? Blinden zien, doven horen, melaatsen genezen en doden staan op.

Waaraan mag men zien dat wij navolgers van Jezus Christus zijn? Hopelijk niet alleen aan onze vroomheid, maar eerst en vooral ook aan de gerechtigheid waar wij voor staan. Daarom onze aandacht dit weekend voor de actie Welzijnszorg, die armoede wil uitsluiten, ook op de woningmarkt. Want het zijn vooral hoge woonkosten die mensen in armoede houden. De laatste jaren zijn de huurgelden de pan aan het uitswingen. Wie moet rondkomen met een leefloon besteedt tot 60 % van zijn inkomen aan huur. Recent hoorden wij het nieuws dat er wekelijks tientallen gezinnen met uitzetting worden bedreigd. Daar zijn wanbetalers bij maar het onderscheid tussen niet willen en niet kunnen is niet eenvoudig. Er zijn gezinnen die de eindjes niet aan elkaar kunnen knopen.

Welzijnszorg is de christelijke organisatie die zich richt op de armen hier in onze eigen samenleving. Hoewel armoedebestrijding een strijd is die je elke dag moet voeren, stapje voor stapje kan de organisatie toch zeggen dat er al wat resultaat geboekt is. Bewindslieden en politici zijn zich vandaag meer bewust van de armoedeproblematiek. Het wonen is als een grondrecht in de grondwet ingeschreven, de huurwet is aanzienlijk verbeterd opdat de rechten van de huurder beter zouden worden beschermd. Maar Welzijnszorg is ook heel erg bekommerd om beeldvorming: mensen in armoede zijn eerst en vooral medemensen. Daarom moeten we strijd voeren om hun waardigheid te beklemtonen. Armoede mogen we niet reduceren tot de schuld van individuen. Het is eerst en vooral een maatschappelijk probleem. Naast een politiek eisenpakket doet Welzijnszorg een persoonlijk appel aan iedereen: op welke wijze kijken wij naar armen ? Wat doen wij persoonlijk maar ook als kerkgemeenschap met onze huizen en gronden? Zou jij bij voorbeeld zelf willen wonen in het huis dat je verhuurt, in de staat dat het is? Zou je een van je kinderen er willen laten in wonen, en tegen de voorwaarden waaraan je het verhuurt?

De heel concrete dagdagelijkse problemen van arme mensen zijn aanslagen op de gerechtigheid. In deze advent horen wij de grote visionaire teksten van een wereld die anders kan; zoals daarnet bij Jesaja: “laat de woestijn en het dorre land zich verheugen, de wildernis jubelen en bloeien, weelderig bloeien als de krokus; laat haar uitbundig juichen en jubelen…. Geef de zwakke handen weer kracht, maak de bevende knieën sterk; zeg tegen iedereen die radeloos is: houd moed, wees niet bang, hier is uw God, hij komt u redden.” De ondubbelzinnige keuze voor de armen, de zwakken, de onwetenden, de zorgbehoevenden, die willen wij dit jaar vertaald zien in een beter woonbeleid. De zwakste groepen worden te weinig gesteund. Wij danken u dan ook voor uw milde bijdrage!